Journals / Tıp Araştırmaları Dergisi / 2009 / Cilt: 7 - Sayı: 1

The Evaluation of different treatment approaches in hospitalized treatment of childhood pneumonia

Hastaneye yatırılarak tedavi edilen çocukluk çağı pnomonilerinde farklı tedavi yaklaşımlarının değerlendirilmesi

Pages
23–29
DOI
—

Abstract

Objective: To evaluate different treatment choices in hospitalized patients with pneumonia Material and method: In this study, 515 patients diagnosed as having pneumonia were evaluated retrospectively. The patients having pneumonia together with any congenital or chronic disorders were excluded. The cases were separated into four groups according to the ages; group I was 0-1 month, group II was 2-3 months, group III was 4-59 months, group IV was over 5 years. Treatment procedures and changes in treatment at first admission, the time interval between starting of complaints related with pneumonia and hospitalization date, the induction of any treatment before admission to our hospital, and the type of the pneumonia (lober or bronchopneumonia) at first admission were recorded. Statistical Analysis: We used Chi-square test in analyzing the patients&#8217; data. The value of P<0.05 was accepted as meaningful. Results: The success rate of improvement with ampicillin-sulbactam and amikacin treatment was 84.7% in group I, 98.3% in group II, 100% in group III. In addition, these rates were found as 87.5% in-group I, 90% in-group II, 85.7% in-group III with the use of combination of ampicillin- sulbactam and cefotaksime. The rate of improvement with use of procaine penicillin and chloramphenicol was found 84.8% in group III, and 90% in group IV. The rate of improvement was 93.7% in-group III, 100% in-group IV with use of vancomycin and cefotaksime, and 75% in-group IV with use of procaine penicillin. The rate of improvement was statistically significant. Conclusion: We suggest that the combination of procaine penicillin with chloramphenicol and ampicillin-sulbactam and amikacin can be administered safely in patients between 4 months to 5 years and 0 to 12 months of age, respectively, if pneumococcal or staphilococcal pneumonia is not considered.

Özet

Amaç: Hastaneye yatırılarak tedavi edilen çocukluk çağı pnömonilerinde farklı tedavi yaklaşımlarının değerlendirilmesi. Materyal ve metod: Bu çalışmada bakteriyel pnömoni tanısı alan (pnömoniyle birlikte konjenital veya kronik hastalığı olanlar çalışmaya dahil edilmedi) toplam 515 hasta retrospektif olarak incelenerek çalışmaya alındı. Hastalar yaşlarına göre dört gruba ayrıldı. Grup I; 0-1 aylık, grup II; 2–3 aylık, grup III; 4–59 aylık, grup IV; 5 yaş ve üzeri hastalardan oluştu. Kliniğimizde yatarak tedavi edilen bakteriyel pnömonili hastalara, yatışta uygulanan tedavi ve tedavi değişiklikleri, tedavi hastanemize yatmadan kaç gün önce pnömoni semptomlarının başladığı, hastanemize yatmadan önce ayaktan veya yatarak başka bir merkezde tedavi alıp almadığı, yatışta tesbit edilen pnömoninin şekli (lober veya bronkopnömoni) hasta dosyalarındaki kayıtlardan elde edildi. İstatistik: Hasta verilerinin değerlendirilmesinde Chi-square testi kullanıldı. P<0.05 değerleri anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmamızda, sultamisilin ve amikasin tedavisi ile iyileşme oranı, grup I’de %84.7, grup II’de %98.3, grup III’de %100, sultamisilin ve sefotaksim tedavisi ile iyileşme oranı, grup I’de %87.5, grup II’de %90, grup III’de %85.7, penisilin-G ve kloramfenikol tedavisi ile iyileşme oranı, grup III’de %84.8, grup IV’de %90, vankomisin ve sefotaksim tedavisi ile iyileşme oranı, grup III’de %93.7, grup IV’de %90 ve penisilin-G tedavisi ile iyileşme oranı, grup IV’de %75, olarak bulundu. Gruplardaki iyileşme oranları istatistiksel olarakta anlamlı bulundu. Sonuç: Dirençli pnömokok ve stafilokok pnömonisi düşünülmüyorsa, 0–12 ay grubu hastalarda sultamisilin ve amikasin, 4 ay–5 yaş grubu hastalarda, penisilin-G ve kloramfenikol tedavisi güvenle verilebilir.