(LEGAL DIMENSION OF THE PRENATAL SCREEN TESTS AND PROCEDURAL DIAGNOSIS METHODS REFERRING TO THESE TESTS DURING THE GESTATION)

GEBELİKTE YAPILAN PRENATAL TARAMA TESTLERİ VE BU TESTLERE İSTİNADEN UYGULANAN GİRİŞİMSEL TANI YÖNTEMLERİNİN HUKUKİ BOYUTU

Abstract

Nowadays as a routine part of pregnancy monitoring, prenatal screening tests for pregnant women are recommended and implemented. As a result of these tests which only detect risk but not competent for diagnosis, if fetal chromosomal abnormalities are likely to be high, various invasive diagnostic methods implementation especially including amniocentesis can be recommended to the pregnant woman. Together with full authority to decide on this issue found in pregnant women who will have the opportunity to determine healthfully her own destiny after the physician's obligation to protect the interests and inform his client literally. Indeed, sometimes invasive diagnostic methods can cause pregnancy loss. Although this can be tolerated in the medical field, might cause serious conflict in the law field. For this reason physicians have to look after pregnant women's benefits, to inform her about prenatal screening tests, invasive diagnostic methods and termination of pregnancy stages in detail and to receive her informed consent in order to decrease potential conflicts. "The Fetus Rights" has been not clarified not only in our country but also all over the world and it remains as a gray area. The right to life and intervention to right to life are the subjects that no one can achieve a consensus because of medical, judicial, ethic and religious dimensions. However, a maximum limit is not legally determined for terminating pregnancy longer than ten weeks in case of exceptional conditions like detection of chromosomal abnormalities in the baby. Most abnormalities can be detected after the tenth week of pregnancy and at this point, sometimes it is too close to life's border. Sometimes, abnormalities can be detected after the life's border. In this case, parents and physicians are confused and mostly desperate about making a decision. In this context, in order to provide the balance of benefit, making legislation about exception of termination of pregnancy which includes maximum limit for this situation would be suitable

Özet

Günümüzde gebelik takibinin rutin bir parçası olarak, gebe kadınlara prenatal tarama testleri önerilmekte ve uygulanmaktadır. Tanı koymak için yeterli olmayan sadece risk saptamaya imkan veren bu testler sonucunda, anne karnındaki ceninde kromozom anomalisi görülme olasılığının yüksek çıktığı hallerde, gebe kadına genellikle amniyosentez olmak üzere değişik girişimsel tanı yöntemlerinin uygulanması önerilebilmektedir. Bu konuda karar verme yetkisi tamamı ile gebe kadında bulunmakla birlikte, hekimin aydınlatma ve müvekkilinin menfaatlerini koruma yükümlülüğünü tam anlamı ile yerine getirmesi halinde, gebe kadın kendi kaderini sağlıklı olarak belirleme imkanı bulacaktır. Zira, girişimsel tanı yöntemlerinin belli oranlarda gebelik kaybına neden olması mümkündür. Bu oranlar tıp alanında tolere edilebilir bir risk olarak görülmesine karşın, hukuk alanında önemli ihtilaflara yol açabilecek niteliktedir. Bu sebeple hekimin gebe kadının menfaatlerini gözetmesi, tarama testleri, girişimsel tanı yöntemlerinin uygulanması ve gebeliğin sonlandırılması aşamalarının her birinde hastasını detaylı olarak aydınlatması, bilgilendirilmiş onamını alması olası ihtilafları ciddi şekilde azaltacaktır. "Cenin(Fetus) Hakları" sadece ülkemizde değil tüm dünyada netlik kazanmamış, gri kalmış bir alandır. Yaşam hakkı ve yaşam hakkına müdahale konuları; tıbbi, hukuki, etik ve dini boyutları nedeni ile üzerinde tam bir uzlaşıya varılabilecek konular değilse de, mevzuatta öngörülen ve bebekte kromozom anomalisi tespit edilmesi gibi gebeliğin onuncu haftadan sonra sonlandırılmasına imkan veren istisnai hallerde bir üst sınırın yer almaması, çoğu anomalinin onuncu haftadan sonra tespit edilebilmesi, bu noktada bazen yaşam sınırına çok yaklaşılabilmesi ve bazen de bu sınırın geçilebilmesi, anne-baba ve hekimleri kimi zaman oldukça zorlamaktadır. Bu çerçevede gerek gebeliğin sonlandırılması için öngörülen istisnai haller, gerekse bu hallerde gebeliğin hangi haftaya kadar sonlandırılabileceği ile ilgili yasal düzenleme yapılması menfaatler dengesine uygun düşecektir