Comparison of Functional Balance Tests and Static Posturography Tests in Elderly People

Yaşlı Bireylerde Fonksiyonel Denge Testlerinin Statik Postürografi Testleri ile Karşılaştırılması

Abstract

Objective: Aim of the study was to explain relationship between functional balance tests and static postural balance parameters and to explain change of these parameters with age in elderly individuals.Material-Method: The study was conducted with healthy individuals over 65 years of age. Berg balance scale and Tinetti fall efficiency scale were used for functional balance tests. Static postural balance measurements included the determination of stability area and sway area by force platform.Results: 50 individuals (30 female, 20 male) with mean age of 73.42±5.91 were included the study. There was no significant relationship between functional balance tests and the stability area or sway area (p>0.05). There was a high degree negative correlation between Berg balance test and Tinetti fall efficacy test (p=0,000, r=-0,860). There was low-to-medium correlation between parameters of the stability area and the sway area (p<0.05; 0.300<r<0.500).Functional tests were not corelated with the age of the individuals (p> 0.05).When wieved from posturographic test parameters, anterior stability area decreased with increasing age (p=0,010, r =-0,359), while anteroposterior sway area on hard floor eyes closed position was decreased with the increase of age, it was determined that anteroposterior sway area on foam floor eyes open position increased as the age progresses (p=0.006,r=-0.384; p=0.025, r=0.318). Conclusions: Since functional balance tests and posturographic balance parameters evaluate the individual components of balance functions, it is not appropriate to use the methods interchangeably. The use of posturographic methods to follow the changes in age may be more illustrative.

Özet

Özet Amaç: Bu çalışmanın amacı yaşlı bireylerde fonksiyonel denge testleri ile statik postüral denge parametreleri arasındaki ilişkiyi ve bu parametrelerin yaş ile değişimi açıklamaktı. Materyal-Metot: Araştırma 65 yaş üzeri sağlıklı bireyler ile yürütüldü. Dengenin fonksiyonel değerlendirilmesinde Berg denge ölçeği ve Tinetti düşme etkinlik ölçeği kullanıldı. Statik postüral denge ölçümleri kuvvet platformu aracılığı ile stabilite alanı ve salınım alanının belirlenmesini içerdi. Bulgular: Araştırmaya yaş ortalaması 73,42±5,91 50 birey (30 kadın, 20 erkek) dahil edildi. Fonksiyonel değerlendirme yöntemleri ile stabilite alanı ve salınım alanı arasındaki ilişki incelendiğinde anlamlı bir ilişki olmadığı görüldü (p>0,05). Bireylerin Berg denge testi ve Tinetti düşme etkinlik ölçeği puanları arasındaki ilişki incelendiğinde her ikisi arasında negatif yönlü yüksek dereceli bir ilişki olduğu belirlendi (p=0,000, r=-0,860). Stabilite alanı ve salınım alanına ait parametreler arasında düşük ve orta kuvvette ilişki belirlendi (p<0,05; 0,300<r<0,500). Fonksiyonel testlerin bireylerin yaşı ile ilişkili olmadığı görüldü (p>0,05). Postürografik test parametrelerinde ise ön stabilite alanının yaşın artması ile azaldığı (p=0,010, r=-0,359), sert zeminde gözler kapalı iken anteroposterior salınım alanı da yaşın artması ile azalırken, köpük zeminde gözler açık iken anteroposterior salınım alanının yaş ilerledikçe arttığı belirlendi (p=0,006, r=-0,384; p=0,025, r=0,318). Sonuç: Fonksiyonel denge testleri ve postürografik denge parametreleri denge fonksiyonlarının ayrı bileşenlerini değerlendirdiğinden yöntemlerin birbirlerinin yerine kullanımı uygun değildir. Yaş ile meydana gelen değişimlerin izlenmesinde postürografik yöntemlerin kullanımı daha açıklayıcı olabilir.