Mevcut en uzun süreli taşkın kayıtlarına uygulanan kuyruk modelleri

Abstract

Proposed tail models are applied to the longest available flood samples (annual maxima, MAX or Peaks-Over-Threshold, POT floods) from various parts of the world. Four tail probability estimators proposed by Hill (PT1), Hosking and Wallis (PT2) and by Breiman and Stone (ET and QT) are tested. The performance of the models is determined by computing the bias and root-mean-square error with respect to the 100 and 500-year floods estimated by the generalized extreme value (GEV) distribution which was found to be the best-fitting distribution. Various estimators gave widely different results and none of them is found to be the best. The advantage of working with the POT series instead of the MAX series is not clear, either. All these findings do not support the argument that the tail estimators in flood frequency analysis provide more robust estimates with respect to classical probability distribution functions.

Özet

Dünyada mevcut en uzun süreli taşkın kayıtlarına (yıllık maksimum, MAX ve seçilen bir sınır değerin üzerindeki piklere, POT taşkınlar) çeşitli kuyruk modelleri uygulanmıştır. Hill (PT1), Hosking ve Wallis (PT2), Breiman ve Stone (ET, QT) tarafından önerilen dört model test edilmiştir. Modellerin perfqrmansi ise taraflılık (bias) ve karelerin ortalama karekökü ( KOK, r.m.s.e.) açısından 100 ve 500 yıllık taşkın tahminleri için genelleştirilmiş ekstrem değer dağılımı (Generalized Extreme Value, GEV distribution) ile belirlenmiştir. Kullanılan modeller genelde çok farklı neticeler vermiştir. Ayrıca yıllık maksimum seriler yerine POT serileriyle çalışmanın da avantajı açık olarak görülememiştir. Bütün bu bulgular, taşkın frekans analizinde, kuyruk modellerinin klasik olasılık dağılım fonksiyonlarına göre daha güçlü tahminler verdiği görüşünü desteklememektedir.