Mimarlıkta ve mühendislikte tasarlama eğitimi üzerine bir tartışma

Abstract

Teaching design is the common issue of education in engineering and architecture. Their curricula however, have obvious differences with preconceptions on design models, technical and scientific design knowledge, and design teaching strategies involved. The discussion is based on the shared characteristics of design in these disciplines. These are: (i) A cognitive nature of design think¬ing, and its implications on interactive design education model, and (ii) The multi-disciplinary and negotiative nature of design job in practice. It is important in some professional fields like building industry, where professions from different disciplines engage in several design experiences within a team. From psychological point of view, design is an innovative, interactive problem solving process. From sociological point of view, design is the process of negotiation. The design student should learn how to participate the design process within a team. He also needs to know how to negotiate ^vvith client, user or consumer, and to get feed-back information from them. Common characteristics of de¬sign education in both fields are stated in a contemporary design education model that is based on recent cognitive theories.

Özet

Tasarlamanın öğretilmesi mühendislik ve mimarlık eğitiminin ortak konusudur. Buna karşılık eğitim programlan bu alanlarda benimsenen tasarlama modelleri ile ilgili, teknik ve bilimsel tasarlama bilgisi ile ilgili ve tasarlama öğretimi stratejileriyle ilgili belirgin farkları içerir. Tartışma, tasarlamanın bu alanlarda paylaşılan karakteristikleri üzerine kurulmuştur. Bunlar: (i) Tasarlama düşüncesinin bilişsel doğası ve bunun karşılıklı etkileşime dayalı tasarlama eğitimi modeli üzerindeki yorumları, (») Tasarım işinin uygulamadaki çok disiplinli, uzlaşmaya dayalı doğasıdır. Yapı endüstrisi gibi değişik disiplinlerden uzmanların, bir ekip içinde, birlikte tasarlama deneyimleri yaşadığı bazı alanlarda bu ikinci boyutu da büyük önem taşır. Psikolojik görüş açısından tasarlama keşfedici, karşılıklı etkileşime dayalı bir problem çözme sürecidir. Sosyolojik açıdan ise tasarlama bir uzlaşma sürecidir. Tasarlama öğrencisi ekip çalışması ortamında tasarlama sürecine nasıl katılacağını öğrenmelidir. Aynı zamanda müşteriyle, kullanıcıyla ya da tüketiciyle uzlaşma yollarım ve onlardan gerekli enformasyonu elde etme yollarını öğrenmelidir. Bu yazıda her iki alanda tasarlama eğitiminin ortak karakteristikleri, güjıcel bilişsel teorilere dayalı, çağdaş tasarlama eğitimi modeli içinde açıklanmaktadır.