Relocation of armenians in Denizli and clearance of their possessions

Abstract

The first data of existence of Armenians living as a community in Denizli dates back to second half of XVIII. century. From this date to May 1919, when Greek invasion started, there is no public order event registered archived documents. So, they were not exposed to relocation law passed in 1915, and they continued living in Denizli. However, this case changed when Greek Forces approached to Denizli. A chaos began to rise among Armenians and local Rums. After KöĢk Front had been broken and Greek Forces had approached to Sarayköy, these two minority communities’ corporation possibility with Greeks was feared and these minority groups were relocated to Nis Island in Egirdir, then to different parts of Anatolia. In this study, Armenians’ attitudes causing them to be relocated, relocation process and clearance of their possession after the declaration of Republic will be examined.

Özet

Denizli ́de bir cemaat halinde Ermenilerin varlığı hakkındaki ilk bilgiler XVIII. yüzyılın ikinci yarısına dayanmaktadır. Bu tarihten itibaren Yunan işgalinin başladığı 1919 yılının Mayıs ayına kadar Ermenilerle ilgili olarak arşiv belgelerine yansıyan toplu bir asayiş olayına rastlanmamıştır. Bu nedenle 1915 yılında gerçekleştirilen tehcir yasasına tabi tutulmamışlar ve Denizli ́de yaşamlarını sürdürmeye devam etmişlerdir. Ancak bu durum Yunan işgal güçlerinin Denizli ́ye yaklaşmasıyla değişmiştir. Yerli Rumlarla birlikte Ermeniler ́de de kıpırdanmalar başlamış, Köşk Cephesi ́nin çökmesi sonucu Yunan işgal kuvvetlerinin Sarayköy ́e yaklaşmaları üzerine bu iki topluluk Yunanlılarla işbirliği yapmalarından endişe edilmesi nedeniyle Denizli ́den önce Eğirdir ́deki Nis Adası ́na, daha sonra da Anadolu içlerine tehcir edilmişlerdir. Bu çalışmada Ermenilerin Denizli ́den tehcir edilmelerine neden olan davranışları, tehcir süreci ve Cumhuriyet ́in ilanından sonra bırakmış oldukları gayrimenkullerinin tasfiyesi işlenecektir.