Journals / Amme İdaresi Dergisi / 2007 / Cilt: 40 - Sayı: 3
Network Theories of Social Capital: Bonding and Bridging Social Capitals
- Journal
- Amme İdaresi Dergisi
- Pages
- 79–98
- DOI
- —
Abstract
The general argument of the theories of social capital is that the actors that are “better connected” “do better”. However, a disagreement exists in the literature about what it means to be “better connected”. Burt and Coleman proposed two “competing” network mechanisms responsible for social capital. Later, Lin proposed a model as an initial step towards building a network theory of social capital in which these two mechanisms are described as two different types of social capital. In this article sources, network mechanisms, and returns of these two types of social capital namely bonding and bridging social capitals are discussed. The purpose is not to import another fad or a metaphor to the Turkish public administration literature; but rather to highlight the analytical properties of a promising development in the literature. For this purpose testable hypothesis are formulated from the literature.
Özet
Sosyal sermaye ile ilgili yazında daha “başarılı” olanların daha “iyi bağlantılı” olan aktörler oldukları yönünde disiplinler arası genel bir mutabakat olmasına rağmen; bir aktörün daha “iyi bağlantıları” olmasının ne demek olduğu hakkında fikir birliği sağlayacak bir kavramlaştırma yakın bir zamana kadar yoktu. Coleman ve Burt, daha “iyi bağlantılı” olmanın ne anlama geldiğini açıklamaya aday ve sosyal sermayenin kaynağı olarak tanımladıkları iki farklı ağbağ mekanizması önermişlerdir. Bu iki mekanizma, Lin’in daha sonra sosyal sermaye türleri olarak tanımladığı dayanışmacı sosyal sermaye ve aracı sosyal sermayenin kaynağıdır. Bu yazı bu iki türün, kaynaklarını, ağbağ mekanizmalarını ve faydalarını Lin’in modeli çerçevesinde tartışmaktadır. Bu yazıda güdülen amaç Türkçe kamu yönetimi yazınına bir diğer “faydalı” moda kavram ya da metafor ithal etmek değil; bu yeni yazının analitik özelliklerini önplana çıkarmak ve ülkemiz bilgi üretimi pratiğine aktarılmasına katkıda bulunabilmektir. Bu amaçla araştırmacıların test edebilecekleri hipotezler önerilmiştir.