Prevalence of psychoactive substance use, risk factors and investigation of attitudes towards substance use among adult population in TRNC, 2003-2017

KKTC’de erişkin bireylerde psikoaktif madde kullanımının yaygınlığı, risk etkenleri ve madde kullanımına yönelik tutumların incelenmesi, 2003-2017

Abstract

Objective: Present study compares the results of research on substance use prevalence in the TRNC in 2017 with the data of 2003, 2008, 2013 and 2015 researches, and examined the current attitudes towards substance use in the TRNC. Methods: The universe of this study consists of individuals aged 18-65 years living in the TRNC. The sample of 1000 people was determined by stratified random sampling method considering the age, sex and geographical region quotations. The data was collected in May and June 2017. The study's questionnaire was conducted by the Council of Europe's ‘Model Europe Survey’ and the ‘Attitude Scale for Individuals Who Use Addictive Substances’. Substance use prevalence data are given in comparison with the surveys conducted in 2003 (825 people), 2008 (804 people), 2013 (1040 people) and 2015 (994 people) using the same questionnaire. Findings: The rate of smoking at least once in life was 60.9%, the frequency of alcohol use was 63.5%, the rate of use of any other psychoactive substance (OPD) was 14.9% and the rate of illegal substance use was 11.7%. Cannabis and synthetic cannabinoid are the most commonly used illegal substances. Being male, being young, being born in Turkey, living alone, finding religious insignificant, use of alcohol-tobacco and being drunk have been identified as risk factors for the use illegal substances. Individuals who do not use substance have been found to be hesitant to communicate, live together or establish friendship with substance users and found to perceive substance users as dangerous. Conclusions: The results of the study show that the use of illegal substances is an important problem that increased rapidly in the TRNC between 2003 and 2017. As a result of the study, it was revealed that the positive and negative attitudes towards substance use should be taken into account when preparing preventive programs. (Anatolian Journal of Psychiatry 2019; 20(3):277-286)

Özet

Amaç: Bu çalışmada 2017 yılında yapılan KKTC’de madde kullanım yaygınlığı araştırma sonuçları 2003, 2008,2013 ve 2015 araştırma verileri ile karşılaştırılarak KKTC’deki madde kullanımının seyri ve madde kullanımınayönelik tutumlar incelenmiştir. Yöntem: Bu çalışmanın evreni KKTC’de yaşayan, 18-65 yaşları arasındaki bireyler-dir. Bin kişilik örneklem yaş, cinsiyet ve coğrafi bölge kotaları göz önüne alınarak çok tabakalı rastgele örneklemyöntemiyle belirlenmiştir. Veriler Mayıs-Haziran 2017 tarihlerinde toplanmıştır. Çalışmada Avrupa Konseyi’nin‘Model Avrupa Anketi’ ve ‘Bağımlılık Yapıcı Maddeleri Kullanan Bireylere Yönelik Tutum Ölçeği’ kullanılmıştır.Madde yaygınlık verileri benzer yöntemle yapılan ve aynı anket formunun kullanıldığı 2003 (825 kişi), 2008 (804kişi) 2013 (1040 kişi) ve 2015 (994 kişi) yıllarında yapılmış araştırmalarla karşılaştırılarak verilmiştir. Bulgular:Çalışmada yaşam boyu en az bir kez sigara içme oranı %60.9, alkol kullanma oranı %63.5, yaşam boyu herhangibir diğer psikoaktif madde (DPM) kullanma oranı %14.9 ve yasa dışı madde kullanma oranı %11.7 olarak bulun-muştur. Esrar ve sentetik kannabinoidin en çok kullanılan yasa dışı maddeler olduğu görülmüştür. Yasa dışı maddekullanımında erkek olmak, genç olmak, Türkiye doğumlu olmak, yalnız yaşamak, dini önemsiz bulmak, sigara-alkolkullanmak ve sarhoş olmak risk etkenleri olarak belirlenmiştir. Madde kullanmayan bireylerin, madde kullanan kişilerile iletişim kurmaktan çekindikleri, ev arkadaşlığı veya arkadaşlık ilişkisi kurmak istemedikleri ve madde kullananbireyleri tehlikeli olarak algıladıkları saptanmıştır. Sonuçlar: Araştırma sonuçları, yasa dışı madde kullanımının2003-2017 yılları arasında KKTC’de hızla artan önemli bir sorun olduğunu göstermiştir. Çalışma sonucunda maddekullanımına yönelik daha olumlu ve olumsuz tutumların önleme programları hazırlanırken dikkate alınması gerektiğiortaya çıkmıştır. (Anadolu Psikiyatri Derg 2019; 20(3):277-286)