The biopsychosocial assessment in children with enuresis

Abstract

Objectives: The aims of this study were to determine biopsychosocial characteristics, frequency of beating and psychiatric disorder and problems in children with and without enuresis. Methods: 131 children and adolescents aged between 6-15 (53 girls, 78 boys) and their parents participated in this study. Participants were divided to three groups: Parents and children with nocturnal enuresis (study group 1), parents and children with noctumal+diumal enuresis (study group 2), parents and children without enuresis (control group). Sociodemoğraphic characteristics were gathered using standart sociodemoğraphic form. Both the enuresis and the associated psychiatric disorders were diagnosed according to the DSM-IV criteria, and parents also asked about additional behavioural problems. Children in Group 1 and 2 were also assessed in department of pédiatrie surgery. Results: The education level and age in study group 1 was lower than group 2 and 3. There was positive relationship between frequency of nocturnal enuresis and in study group 2. 40 of children in study group 1 had at least one psychiatric disorder or problems and the most common psychiatric disorder was attention deficit hyperactivity disorder. The ratio of divorced or separated family was higher in study group 2 than others. Conclusions: In this study showed that children with enuresis who appear more vulnerable to emotional distress, with an increased risk of emotional or physical abuse.

Özet

Amaç: Bu çalışmada enürezis tanısı konan çocukların biyopsikososyal özelliklerinin, fiziksel şiddet sıklığının, ruhsal bozukluklarının, enürezisin organik nedenlerin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışmaya yaşları 6-15 arasında olan 131 çocuk ile ebeveynleri alınmıştır. Çalışmada enürezis nokturna tanısı olan çocuk ve ebeveynleri (çalışma grubu 1), enürezis diuma+nokturna tanısı olan çocuklar ve ebeveynleri (çalışma grubu 2), enürezis olmayan kontrol grubundaki çocuklar ve ebeveynleri (çalışma grubu 3) olmak üzere üç grup vardı. Sosyodemografik veriler standart sosyodemografik veri toplama formu ile elde edildi. Çocuklardaki ve ebeveynlerdeki ruhsal bozuklukların tanısı için DSM-IV tanı ölçütleri kullanıldı. Ayrıca anne-babalara çocukların davranış sorunları ile ilgili sorular soruldu. Çalışma grubu l ve 2'deki tüm çocukların çocuk cerrahisi bölümünde de değerlendirilmesi yapıldı. Sonuçlar: Çocukların eğitim düzeyi ve yaşı çalışma grubu l'de, çalışma grubu 2 ve kontrol grubuna göre daha düşük düzeydeydi. Enürezis nokturna ve dayak sıklığı çalışma grubu 2'de diğer gruplara göre daha yüksekti. Çalışma grubu l 'deki çocukların 40'ında en az bir ruhsal bozukluk vardı ve en sık görülen ruhsal bozukluk dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğuydu. Ebeveynlerin boşanması veya ailede parçalanma en sık çalışma grubu 2'deydi. Tartışma: Bu çalışmanın sonuçlan enürezis olan çocuk/ar/n strese daha çok maruz kaldığını, duygusal ve fiziksel istismara daha çok maruz kaldığını düşündürmektedir.