The relationship between life goals and loneliness among university students: The mediation role of basic psychological needs satisfaction

Üniversite öğrencilerinde yaşam amaçları ve yalnızlık arasındaki ilişki: Temel ruhsal gereksinme doyumunun aracılık rolü

Abstract

Objective: The primary aim of the study was to investigate predictive powers of basic psychological needs satisfaction (autonomy, relatedness, and competency) and life goals (intrinsic/extrinsic) on loneliness (social and emotional). The second purpose of the current study was to test mediation role of basic psychological needs satisfaction on relationships between life goals and social and emotional loneliness. Methods: A total of 176versity students (128 female and 48 male) completed Personal Information Form, Social and Emotional Scale for Adults (SELSA-S), Life Goals Scale, and Basic Psychological Needs Satisfaction Scale in General. In order to analysis the data, Pearson product-moment correlation analysis, basic and hierarchic multiple regression analyses and Sobel test was performed. Results: The results from hierarchic multiple regression analyses indicated that the predictive powers of life goals and needs satisfaction were significant on both social and emotional loneliness, however when controlled needs satisfaction, predictive power of intrinsic life goals was not significant

Özet

Amaç: Bu çalışmanın birinci amacı temel ruhsal gereksinme doyumu (özerklik, yetkinlik, ilişkililik), ve yaşam amaçlarının (içsel/dışsal) yalnızlık (sosyal ve duygusal) üzerindeki yordama güçlerini incelemektir. Çalışmanın diğer amacı ise yaşam amaçları ile sosyal ve duygusal yalnızlık arasındaki ilişkide ruhsal gereksinme doyumunun aracılık rolünü test etmektir. Yöntem: Çalışma 176 (128‟i kadın, 48‟i erkek) lisans ve formasyon programına devam eden üniversite öğrencisi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar Kişisel Bilgi Formu, Sosyal ve Duygusal Yalnızlık Ölçeği, Yaşam Amaçları Ölçeği ve Temel Psikolojik ihtiyaç Doyumu Ölçeğini doldurmuştur. Verilerin analizinde, korelasyon analizi, basit ve aşamalı regresyon analizleri ve Sobel testinden yararlanılmıştır. Sonuçlar: Aşamalı regresyon analizi sonuçları içsel amaçların ve ruhsal gereksinme doyumunun sosyal ve duygusal yalnızlık üzerinde yordama güçleri anlamlı olduğunu göstermiştir. Fakat gereksinme doyumu kontrol edildiğinde, içsel amaçların sosyal ve duygusal yalnızlık üzerinde yordama gücü anlamlı bulunmamıştır. Bu bulgular, gerek- sinme doyumunun içsel amaçlar ile sosyal ve duygusal yalnızlık arasındaki ilişkide tam aracılık rolünün olduğunu işaret etmiştir. Ayrıca, Sobel testi sonuçları gereksinme doyumunun bu ilişkideki aracılık etkisinin anlamlı olduğu- nu doğrulamıştır. Tartışma: Psikoterapi/ruhsal danışma sürecinde içsel yaşam amaçlarının ve özerklik, yetkinlik ve ilişkililik gibi temel ruhsal gereksinmelerin üzerinde daha fazla durulması danışanların yalnızlık gibi olumsuz yaşantılarla baş etmelerine yardımcı olabilir.