Esmolol ve deksmedetomidin'in anestezi indüksiyonunda kullanımının hemodinami ve anestezik gereksinimi açısından karşılaştırılması

Özet

Plasebo kontrollü, randomize, çift-kör, prospektif olarak yapılan bu çalışmada, esmolol ve deksmedetomidinin, laringoskopi ve endotrakeal entübasyondaki hemodinamik yanıt ve indüksiyonda propofol gereksinimi üzerine etkilerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. ASA I-II grubu elektif cerrahi geçirecek 18-65 yaş arası 61 olgu üç grupta çalışmaya dahil edilmiştir. Birinci gruba (Grup D) deksmedetomidin (1 $mu$g kg -1 h-1, ikinci gruba (Grup E) esmolol (250 $mug$ kg-1 dk-1), üçüncü gruba (Grup K) serum fizyolojik (0,5 ml kg-1dk-1) infüzyonu uygulandı. Tüm infüzyonlar; indüksiyon ajanı verilmeden on dakika önce başlatılıp ,entübasyondan üç dakika sonra sonlandırıldı ve 0,5 ml kg-1 dk -1 hızında verildi. Onuncu dakikada propofol ile indüksiyon yapıldı, sözlü yanıt cevabı değerlendirilerek en son verilen propofol miktarı kaydedildi. Kas gevşekliği 0,1 mg kg-1 veküronyum ile sağlanıp, üç dakika beklendikten sonra hastalar entübe edildi. Ameliyat odasına alınır alınmaz (bazal), infüzyonun onuncu dakikasında, indüksiyonun üçüncü dakikasında, entübasyonun birinci dakikasında, entübasyonun üçüncü dakikasında sistolik, diastolik, ortalama kan basınçları ve kalp hızı ölçülüp kaydedildi. İndüksiyonda kullanılan propofol gereksinimi kontrol grubunda diğer iki gruba göre anlamlı olarak yüksek bulundu (p 0.05). Sonuç olarak; deksmedetomidin ve esmolol, laringoskopi ve endotrakeal entübasyona bağlı kalp hızı ve kan basımındaki artışı baskılamakta başarılı olmuştur.