Rezidüel obstetrikal brakial pleksus paralizisi tedavisinde tendon transferi

Özet

Amaç: Rezidüel obstetrikal brakial pleksus paralizisine (OBPP) bağlı omuz adduksiyon-iç rotasyon deformitesinin, latissimus dorsi ve teres majör tendonlarının rotator manşete transferi ile düzeltildiği olgularda sonuçlar değerlendirildi. Çalışma planı: Rezidüel OBPP'ye bağlı omuz addüksiyon-iç rotasyon deformitesi saptanan 10 hastada (7 erkek, 3 kız; ort. yaş 8.1; dağılım 4-19) latissimus dorsi ve teres majör tendonlarının rotator manşete transferi yapıldı ve pektoralis majör tendonu Z-plasti ile uzatıldı. Yedi olguda sağ, üç olguda sol üst ekstremite etkilenmişti. Dört olguda C5-C6, altı olguda C5-C6-C7 sinir kökleri tutulumu vardı. İki hastanın muayenesinde "Putti sign" pozitif bulundu ve aksiller grafilerinde humerus başı posterior subluksasyonu; manyetik rezonans görüntüleme ve bilgisayarlı tomografi incelemelerinde tip III glenohumeral deformite gözlendi. Ameliyat sonrası fonksiyonel değerlendirme Mallet'in 5 puanlık omuz fonksiyonel skorlama sistemine göre yapıldı. Ortalama takip süresi 23.6 ay (dağılım 5-42 ay) idi. Sonuçlar: Ameliyat sonrası abdüksiyon ve dış rotasyon ortalamaları sırasıyla 134.5° (dağılım 95-170°) ve 70° (dağılım 45-90°) bulundu. Ortalama global abdüksiyon skoru 4; dış rotasyon skoru 4.2; eli ağza ve boyna götürebilme skorları 3.5 bulundu. Tip III glenohumeral deformiteli iki olgudan birinde (4 yaş) ameliyat sonrası abdüksiyon 150°, dış rotasyon 45°; diğerinde (19 yaş) abdüksiyon 135°, dış rotasyon 70° ölçüldü. Çıkarımlar: Rezidüel obstetrikal brakial pleksus paralizili hastalarda omzun dış rotasyon ve abdüksiyonunun kazanılması için latissimus dorsi ve teres majör tendon transferi, hem gerekli hem de diğer yöntemlere göre ucuz ve uygulanması daha kolay bir tekniktir.