Proksimal femur deformitesinde plaklı kalça protezi uygulaması: 15 hastalık seri

Abstract

Objectives: Patients with coxarthrosis and proximal femoral deformity experience problems with total hip arthroplasty. A custom-made prosthesis or a proximal osteotomy is required for such cases, and these also increase the rate of complications. The purpose of this study was to evaluate the results of the thrust plate prosthesis (TPP) in patients with deformity of the proximal femur. Methods: Fifteen patients (7 females, 8 males) with a mean age of 56.4 years (range 19-75 years) at the time of the surgery were included in the study. The etiology was traumatic coxarthrosis in 12, and nonunion of a femoral neck fracture with osteonecrosis of the femoral head in the remaining three. While the femoral component was a third-generation TPP in all patients, the acetabular component was a Protek expansion cup in 12, and a cementless standard cup in three patients. All operations were performed through a Hardinge approach. Patients were followed up for at least 3 years (range 36-116 months) and evaluated clinically with the Harris Hip Score. Results: The mean preoperative Harris Hip Score increased from 51.2 (range 15-79) to 92.7 (range 60-100) at the latest assessment. In two cases, loosening of the femoral component was observed in zone 3, both 12 months postoperatively. One was replaced by an intramedullary prosthesis, and the other was asymptomatic. Conclusion: TPP is a good alternative for patients with deformations of the proximal femur. The use of TPP avoids technical difficulties and a custom-made prosthesis

Özet

Amaç: Proksimal femur deformitesi olan koksartrozlu hastaların total kalça protezi uygulamaları sorunludur. Bu olgularda hastaya özgü yapılan protezler ya da proksimal bir osteotomi gerekmektedir; bu da komplikasyon oranlarını arttırmaktadır. Bu çalışmanın amacı proksimal femoral deformiteli hastalarda plaklı kalça protezi (PKP) uygulamalarımızın sonuçlarını sunmaktır. Çalışma planı: Çalışmaya ameliyat tarihinde ortalama yaşı 56.4 (dağılım 19-75) olan yedi kadın, sekiz erkek 15 olgu alındı. Etyolojik nedenler 12 hastada travmatik koksartroz, üç hastada avasküler nekrozla birlikte femur boyun kırığı kaynamaması idi. Olguların tümünde femura üçüncü nesil PKP uygulanırken, asetabuler bölgede çimentosuz standart cup uygulanan üç olgu dışında tümüne Protek expansion cup uygulandı. Tüm ameliyatlar Hardinge yaklaşımı ile yapıldı. Hastalar en az 3 yıl (dağılım 36-116 ay) izlendi ve klinik olarak Harris Kalça Skoru ile değerlendirildi. Sonuçlar: Harris Kalça Skoru ortalaması preoperatif dönemde 51.2 (dağılım 15-79) iken son izlemde 92.7’ye (dağılım 60-100) yükselmiştir. Postoperatif 12. ayda iki olguda zone (bölge) üçte femoral komponentte gevfleme gözlendi. Bunlardan birine intramedüller protez uygulandı diğeri ise asemptomatikti. Çıkarımlar: Proksimal femur malformasyonu olan olgularda, teknik zorluklardan ve hastaya özgü yapılan protezlerden kaçınmak için plaklı kalça protezi iyi bir alternatiftir