Journals / Acta Orthopaedica et Traumatologica Turcica / 2004 / Cilt: 38 - Sayı: 1
The mid-term results of proximal row carpectomy in the treatment of degenerative wrist joint derangements
- Pages
- 34–41
- DOI
- —
Abstract
Objectives: We evaluated the midterm results of proximal row carpectomy (PRC) in patients who underwent treatment for wrist joint derangements. Methods: Nine patients (4 men, 5 women; mean age 38 years; range 23 to 66 years) underwent PRC to relive pain in the wrist joint and to improve motion and grip strength. Indications for surgery were acute transscaphoid-perilunate fracture dislocation in one patient, formerly unreduced perilunate fracture dislocation in one patient, Kienbock's disease in four patients, and scaphoid nonunion associated with scapholunate advanced collapse (SLAC) in three patients. The duration of the symptoms ranged from eight months to 10 years. The results were assessed with the use of pre- and postoperative clinical and radiographie studies, and measurements of active and passive motion, grip strength, and pulp and key pinch strengths. The mean follow-up was 35.4 months (range 13.5 to 72 months). Results: Postoperatively, pain relief was achieved in all the patients and no complications were encountered in the early period. One patient with acute transscaphoid-perilunate frac-ture dislocation developed radiocapitate joint degeneration three years after surgery and underwent total wrist arthrodesis. Compared to the uninvolved side, wrist functions were found adequate with painless motion, except for passive radial deviation which exhibited a significant decrease (p<0.05). Age, sex, and the duration of symptoms did not influence postoperative results. Conclusion: In selected patients with wrist joint derangement, PRC enables painless and adequate motion and grip strength for daily activities. However, radial styloidectomy seems to be necessary to prevent restriction in radial deviation.
Özet
Amaç: El bileği ekleminde proksimal sıra rezeksiyon artroplastisi (PSRA) uygulanan olgularda orta dönem sonuçlar değerlendirildi. Çalışma planı: Dokuz hastaya (4 erkek, 5 kadın; ort. yaş 38; dağılım 23-66) el bileğindeki ağrıyı geçirmek, hareketleri ve kavrama kuvvetlerini artırmak amacıyla PSRA uygulandı. Bir hastada akut transskafoid-perilunat kırıklı çıkık; bir hastada eski perilunat kırıklı çıkık; dört hastada Kienböck hastalığı; üç hastada skafoid kaynamama sonrasında gelişen SLAC (scapholunate advanced collapse) artriti vardı. Semptomların süresi sekiz ay ile 10 yıl arasında değişiyordu. Ameliyat öncesi ve sonrası klinik ve radyografik incelemelerle yöntemin sonuçları değerlendirildi. Aktif-pasif hareketler, kavrama kuvveti, "pulp pinch" ve "key pinch" ölçümleri yapıldı. Hastalar ortalama 35.4 ay (13.5-72 ay) süreyle izlendi, Sonuçlar: Tüm olgularda ameliyat sonrası dönemde ağrı sona erdi ye erken dönemde komplikasyon görülmedi. Akut karpal kırıklı çıkık olan hastada, ameliyattan üç yıl sonra radyokapitat eklem dejenerasyonu ve ağrı sonucu total el bileği artrodezi uygulandı. Diğer el ile yapılan karşılaştırmalarda, el bileği fonksiyonlarının ağrısız olarak yerine getirilmesinde yeterli olduğu görüldü. Hareket kısıtlılığı açısından, pasif radiyal deviyasyonda anlamlı düşüş görüldü (p<0.05). Yaş, cinsiyet, semptomların süresi gibi faktörlerin ameliyat sonrası basan oranlarını etkilemediği gözlendi. Çıkarımlar: Seçilmiş olgularda, PSRA ile ağn giderilmekte, günlük aktiviteler için yeterli hareket sınırı ve kavrama kuvveti sağlanmaktadır. Ancak, radiyal deviyasyondaki düşüşü önlemek için tedaviye radiyal stiloidektominin de eklenmesi gerekir.