Chewing Disorders and Related Nutritional Problems in Children with Cerebral Palsy

Serebral Palsi’li Çocuklarda Çiğneme Bozuklukları ve İlişkili Beslenme Problemleri

Abstract

Cerebral palsy (CP) is a clinical picture that occurs as a result of brain damage before, during or after birth. Cerebral palsy is one of the most common causes of childhood disability. Sensory, motor and mental problems accompany the condition in CP. Sensory and motor involvement, especially in the orofacial region, causes serious problems in chewing function, which is an important stage of nutrition. Chewing refers to the process of breaking down food and making it ready for swallowing. Chewing disorder, on the other hand, refers to the problems seen during accepting food by mouth, keeping it in the mouth, and turning it to a swallowable consistency. Chewing function begins to be observed around 4-6 months in children with normal development, and it develops until the age of 8 years with increased tongue movements, teeth eruption and solid food experiences. Oromotor dysfunctions, abnormal neurological development, postural disorders and cognitive impairment which were seen in children with CP adversely affect their ability to manage age-appropriate food textures and turn foods into swallowable consistency, and cause chewing disorders. The solid food intake can be limited in children with CP due to chewing disorders, and mostly semi-solid or liquid foods that do not require chewing skills are preferred. This can restrict the necessary energy intake and cause malnutrition. At the same time, considering the process of preparing meals, it causes negative social interaction and a decrease in the quality of life for both the child and the family. Therefore, the nutritional status of children with CP with chewing disorder should be determined early and appropriate treatment approaches should be planned.

Özet

Serebral palsi (SP) doğum öncesi, sırası veya sonrasında beyinde oluşan hasar sonucu meydana gelen klinik bir tablodur.Serebral palsi, çocukluk çağı engelliliğinin en yaygın nedenlerinden biridir. Serebral palside duyusal, motor ve zihinselproblemler tabloya eşlik etmektedir. Özellikle orofasiyal bölgedeki duyusal ve motor etkilenim beslenmenin önemli biraşamasını oluşturan çiğneme fonksiyonunda ciddi problemlere yol açmaktadır. Çiğneme, besinleri parçalayıp yutmaya hazırhale getirilmesi sürecini ifade etmektedir. Çiğneme bozukluğu ise besinin ağıza alınması, ağızda tutulması ve yutulabilir birkıvama getirilmesi sırasında görülen problemleri ifade etmektedir. Çiğneme fonksiyonu normal gelişim gösteren çocuklarda4-6 ay civarında gözlenmeye başlamakta, dil hareketlerinin artması, dişlerin çıkması ve katı besin deneyimleriyle birlikte8 yaşına kadar gelişim göstermektedir. Serebral palsili çocuklarda görülen oromotor disfonksiyonlar, anormal nörolojikgelişim, postüral bozukluklar ve kognitif etkilenim yaşa uygun besin dokularını yönetme ve besinleri yutulabilir kıvamagetirme becerilerini olumsuz etkilemekte ve çiğneme bozukluğuna neden olmaktadır. Çiğneme bozukluğu nedeniyleSP’li çocuklarda katı besinlerin alımı sınırlanabilmekte ve daha çok yarı katı veya sıvı besinler gibi çiğneme becerisigerektirmeyen besinler tercih edilmektedir. Bu durum gerekli enerji alımını sınırlandırabilmekte ve beslenme bozukluğunaneden olmaktadır. Aynı zamanda öğünlerin hazırlanması süreci de düşünüldüğünde hem çocuk, hem de aile için olumsuzsosyal etkileşim ve yaşam kalitesinde düşmeye neden olmaktadır. Bu nedenle çiğneme bozukluğu olan SP’li çocuklarınbeslenme durumları erken dönemde belirlenmeli ve uygun tedavi yaklaşımları planlanmalıdır.