Journals / Çocuk Enfeksiyon Dergisi / 2009 / Cilt: 3 - Sayı: 3

Çocuklukta visseral leyşmanyazis

Visceral leishmaniasis of childhood

Pages
109–111
DOI
—

Abstract

Leishmaniasis is widespread in many countries, including Turkey. We present the clinical characteristics and the retrospective analysis of 22 children with visceral leishmaniasis, identified between 1995-2008. The mean age at presentation was 3.3±1.96 years (range 0-8). All patients had splenomegaly. Fever was found in 19 (86.3%) cases. Anemia, thrombocytopenia, and leukopenia was observed in all, 19 (86.3%), and 13 (61%) cases respectively. Diagnosis of visceral leishmaniasis was made with the identification of amastigotes in giemsa-stained bone-marrow aspirate smears. Initial treatment consisted of meglumine antimoniate in 19 (86.3%) patients and liposomal amphotericin B in 3 (13.7%) patients. Three children who did not respond to meglumine antimoniate were cured with liposomal amphotericin B. The findings highlight liposomal amphotericin B as an effective therapy for visceral leishmaniasis in children. Early detection and appropriate management of complications may reduce morbidity and mortality in childhood visceral leishmaniasis.

Özet

Leyşmanyazis, Türkiye’nin de içinde olduğu Akdeniz ülkelerinin birçoğunda yaygındır.1995-2008 yıllarında tanı koyduğumuz 22 olgunun klinik özelliklerini sunmak istedik. Hastaların ortalama yaşı 3,3±1,96 yıl (dağılım: 0-8). Dalak büyüklüğü 19 hastada (%86,3), anemi tüm hastalarda, trombositopeni 19 hastada (%86,3) ve lökopeni 13 hastada (%61) görüldü. Visseral leyşmanyazis tanısı, tüm olgularda kemik iliğinde parazitlerin görülmesi ile kondu. Başlangıç tedavisi olarak 19 hastaya (%86,3) meglümin antimoniyat ve üç hastaya (%13,7) lipozomal amfoterisin B tedavisi başlandı.Meglümin antimoniyat tedavisine yanıt vermeyen 3 hastada lipozomal amfoterisin B ile tam kür sağlandı. Sonuç olarak, amfoterisin B çocukluk dönemi visseral leyşmanyazisinde ilk seçenek olarak kullanılabilen, etkili bir tedavi ajanı olarak görünmektedir.Erken tanı ve komplikasyonların uygun yönetimi ile mortalite ve morbidite azaltılabilir.