Pediatricians perceptions of child psychiatry unit in childrens state hospital

Bir devlet çocuk hastanesinde pediyatristlerin çocuk psikiyatrisi bölümüne bakışları

Abstract

Objective: The purpose *of this study is to investigate the perceptions of pediatricians about child psychiatry unit in a state hospital for children. Method: For this purpose a questionnaire was administered to 82 pediatricians of whom 40 were specialists and 42 residents. Results: The participation rate was 71 percent. As a result it was seen that 8.5 percent of the pediatricians didn't know the child psychiatry unit. Those who knew, this unit from patients, education programs or social relationships. Eighteen consultation activities that were interrogated were found important or very important by at least half of the pediatricians. Tllirtyseven percent of the pediatricians found child psychitry consultations sufficient, 46 percent partially sufficient and 15 percent found them insufficient. Sixty percent of the pediatricians reported that they will always col-laborete with child psychiatry unit and 39 percent reported that they will collaborate only partially. Pediatricians found joint case meetings, rotation in child psychiatry and. joint visits the best ways of collaboration between pediatry and child psychiatry. Conclusion: The result of the study showed that the collaboration between psychiatry and pediatrics was not very satisfying and the pediatricians seem quite willing for more collaboration.

Özet

Amaç: Bıı çalışmada bir devlet çocuk hastanesinde pediyatristlerin çocuk psikiyatrisi bölümü ile ilgili görüşlerini öğrenmek amaçlanmıştır. Yöntem: Bu amaç doğrultusunda düzenlenen bir anket 40'ı uzman, 42'si asistan olmak üzere 82 pediyatriste uygulanmıştır. Sonuç: Çalışmaya katılım oranı %71'dir. Anket sonucunda pediyatristlerin %8.5'inin çocuk psikiyatrisi bölümünü tanımadığı; tanıyanların hastalarından, eğitim toplantılarından ve sosyal ilişkilerden tanıdığı anlaşılmıştır. İncelenen 18 konsültasyon etkinliğinin hepsi pediyatristlerin yarısından fazlası tarafından önemli ya da çok önemli bulunmuştur. Pediyatristlerin %37'si çocuk psikiyatrisi konsültasyonlarını yeterli, %46'sı kısmen yeterli ve %15'i yetersiz görmektedir. Pediyatristlerin %60'ı mutlaka, %39'u zaman zaman çocuk psikiyatrisi ile iş birliği yapacağını bildirmiştir. Pçdiyatrist-ler en verimli iş birliği yolunun sırasıyla ortak vaka toplantıları, çocuk psikiyatrisi rotasyonu ve ortak vizitler olduğu görüşündedir. Tartışma: Bu çalışma psikiyatri ve pe-diyatri bölümleri arasındaki iletişimin istenen düzeyde olmadığını, ancak pediyatristlerin psikiyatri ile işbirliğine oldukça olumlu baktıklarını göstermiştir.