Journals / Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi / 2005 / Cilt: 12 - Sayı: 3
Comparison of the family relationship and aggressive behaviors of children encoruraged for crime and children without such a history
- Pages
- 106–114
- DOI
- —
Abstract
Objective: The primary objective of this research was to compare the family relationships and aggressive behaviors of children who have been encouraged for crime with children without such a history. In the frame of this primary aim, reasons leading children to commit a crime were determined. Method: The sample of the study consisted of children between ages 1216 who live in Diyarbakır. The sample consisted of 100 children who were attending Diyarbakır 75th Year Social Services Youth Center; 50 of them had committed or were involved in a crime and the other 50 were not involved in such an event. 'Aggression Scale' and 'Family Evaluation Scale' were used in order to assess the aggressive behaviors and familial relationships of children in the study. Results: There was a significant difference in terms of aggressive behaviors and family relationships between children who have committed or were involved in a crime and those who have not. Those who have committed a crime scored higher on the 'Aggression Scale' compared to the other group and they also had more troublesome family relationships compared to the others. Discussion: Unless the reasons leading children to crime are revealed in a professional manner, the practices aiming to reunite these children back to the society and provide a healthy personality development can not be successful.
Özet
Amaç: Bu araştırmanın temel amacı; suça yönlendirilmiş ve yönlendirilmemiş çocukların aile ilişkileri ile saldırganlık davranışlarının karşılaştmlmasıdır. Bu temel amaç çerçevesinde suça yönlendirilmiş çocuklarla suça yönlendirilmemiş çocukların aile ilişkileri ile saldırganlık davranışları karşılaştırılarak çocuğu suça iten nedenler ortaya konulmuştur. Yöntem: Araştırmanın evreni Diyarbakır ilindeki 12-16 yaş çoculdandır. Araştırmada Diyarbalar 75. Yıl Sosyal Hizmetler Gençlik Merkezine gelen suça yönlendirilmiş 12-16 yaş 50 çocuk ile, suça yönlendirilmemiş 12-16 yaş arasındaki 50 çocuk olmak üzere toplam 100 çocuk bu araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Araştırmada çocukların saldırganlık davranışlarını ve Aile İlişkilerini ortaya koymak için Saldırganlık Ölçeği ve Aile Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Sonuçlar: Suça yönlendirilmiş çocuklarla, suça yönlendirilmemiş çocukların saldırganlık ve aile ilişkileri açısından gruplara göre anlamlı farklılıklar vardır. Suça yönlendirilmiş çocuklar, suça yönlendirilmemiş çocuklara göre saldırganlık ölçeğinden daha yüksek puanlar almışlardır. Suça yönlendirilmiş çocııklaıın, suça yönlendirilmemiş çocuklara göre aile ilişkileri daha sağlıksızdır. Tartışma: Çocukları suça iten nedenler sağlıklı olarak ortaya konulmadığı sürece bu çocukları topluma kazandırma ve sağlıklı bir kişilik gelişimlerini sağlamada yapılacak çalışmalar amacına ulaşamaz. Araştırma bulgularına genel olarak bakıldığında suça yönlendirilmiş çocukların, suça yönlendirilmemiş çocuklara göre daha saldırgan dauranışlara eğilimlidir ve aile ilişkileri daha sağlıksızdır.