An investigation of problem solving approaches, strategies, and models used by the 7th and 8th grade students when solving real-world problems

İlköğretim 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin gerçek-yaşam problemlerini çözerken sergiledikleri yaklaşımlar ve kullandıkları strateji ve modellerin incelenmesi

Abstract

This study scrutinises approaches and thinking processes displayed by the elementary school students when solving real-world problems. It employed a qualitative inquiry to produce rich and realistic data about the case at hand. The research sample included 116 students. The data were obtained from written exam and semistructured interviews, and they were analysed using content and discourse analysis methods. The results indicated that most of the students disregarded the real-life situations that the problems are related to. They displayed non-realistic approaches that included application of rules, procedures, and factual knowledge in a straightforward and uncritical way. Most of the students lacked the ability to use alternative approaches and appropriate strategies. Some constructed models of the problem situations, yet most of these students were not able to utilise these instruments as a conceptual tool to gain insight into the situations. Rather, models were used as part of the routine rules, procedures and factual knowledge that the students applied uncritically.

Özet

Bu çalışmada ilköğretim öğrencilerinin gerçek-yaşam problemlerini çözerken sergiledikleri yaklaşımlar ile kullandıkları stratejiler ve modeller incelenmektedir. Çalışmanın katılımcıları 34 tanesi yedinci sınıf ve 84 tanesi sekizinci sınıf olmak üzere toplam 116 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden durum (örnek olay) çalışması kullanılmış; yazılı sınav ve yarı-yapılandırılmış mülakatlardan elde edilen veriler içerik ve söylem analizi metotları kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular gerçek-yaşam problemlerini çözerken öğrencilerin ciddi zorluklar yaşadıklarını göstermektedir. Öğrencilerin problemin ilişkili olduğu gerçek yaşam koşullarını dikkate almadıkları, bu alandaki bilgi ve deneyimlerinden yararlanmak yerine geçmişten getirdikleri bağıntı ve kuralları uygulayarak sonuca ulaşmaya çalıştıkları görülmüştür. Ayrıca, öğrencilerin problem çözme sürecinin değerlendirme aşamasını işletmedikleri ve gerçek yaşam koşullarında anlamlı olup olmadığına bakmaksızın elde ettikleri sayısal sonuçları öylece bıraktıkları görülmüştür. Bulgular alternatif yaklaşımlar ve özgün çözüm yolları üretmede ve strateji kullanımında öğrencilerin büyük çoğunluğu itibariyle yetersiz kaldıklarını göstermektedir. Az sayıda öğrenci gerçek yaşam koşullarını temsil eden modeller oluşturmuştur. Ancak, oluşturulan modeller işlemsel bilgilerin bütünleyici bir unsuru olarak kullanıldığı için bu taktiğin de sonuç vermediği görülmüştür.