Journals / Kulak Burun Boğaz İhtisas Dergisi / 2002 / Cilt: 9 - Sayı: 1
Results of radiofrequency tissue ablation
- Pages
- 30–36
- DOI
- —
Abstract
Objectives: We evaluated the effectiveness of radiofrequency tissue ablation in respiratory obstruction due to snoring and turbinate hypertrophy. Patients and Methods: Thirty-three patients (9 females, 24 males; mean age 35.3 years; rangle 19 to 55 years) underwent 38 submucosal probe applications in the inferior turbinate (n=15), soft palate (n=13), and both (n=5).Applications were performed in four regions of the soft palate, and in the anterior, medial, or posterior regions of the inferior turbinate depending on the hypertrophic site. Evaluations were made prior to, in the second month, and at the end of the first year of treatment. Snoring was evaluated using the Epworth Sleepiness Scale and subjective assessment. Respiration was evaluated by a visual analog scale. Maximum follow-up period was one year. Results: Subjective evaluations made at the end of the first year showed that snoring decreased in 44.5 % and disappeared in 50%.No change was observed in 5.5%.According to the patients' subjective evaluations and clinical examination findings complaints of obstruction decreased by 65.24 % and 45.61 %, respectively. No significant complications occurred. Conslusion: Radiofrequency tissue ablation may prove to be useful in appropriate patients. It is minimaly invasive, requires low power and heat, and no general anesthesia, and is associated with low complication risks.
Özet
Amaç: Radyofrekans doku ablasyonu tekniğinin horlama ve konka hipertrofisine bağlı solunum tıkanıklığında etkinliğini değerlendirmek. Hastalar ve Yöntemler: Otuz üç hastada (9 kadın.24 erkek;ort.yaş 35.3 ;dağılım 19-55), 15' i konka, 13' ü yumuşak damak, beşi konka ve yumuşak damak olmak üzere 38 uygulama yapıldı.Yumuşak damakta her iki lateral bölge, orta hat ve uvula olmak üzere dört bölgeden; konka uygulamaları hipertrofinin durumuna göre anterior, medial ve posterior bölgelere yapıldı.Horlama uygulama öncesinde, ikinci ay be birinci yılın sonunda Epworth Uyku Slakası ve subjektif olarak; burun solunumu uygulama öncesinde, ikinci ay, altıncı ay ve birinci yılın sonunda görsel analog slaka ile değerlendirildi.Takip süresi en uzun bir yıl idi. Bulgular :Subjektif değerlendirmede birinci yıl sonunda hastaların % 44.5' inde horlama azalma gözlendi,% 50' sinde horlama kayboldu;% 5.5' inde ise değişiklik gözlenmedi.Birinci yıl sonunda hasta tarafından yapılan tıkanıklık değerlendirmesinde iyileşme oranı % 65.24;klinik muayene ile yapılan değerlendirmede iyileşme oranı %45.61 bulundu.Önemli bir komplikasyon gözlenmedi. Sonuç :Radyofrekans uygulamalarının en az düzeyde invaziv olması, az güç ve ısı gerektirmesi, genel anestezi gerektirmemesi, komplikasyon riskinin düşük olması nedeniyle uygun hastalarda kullanılması gereken bir yöntem olduğunu düşünüyoruz.