A REVISION REQUIREMENT IN TURKISH DIVORCE LAW

Abstract

The divorce system prescribed by the Turkish Civil Code conserve the main principles enunciated by the former Civil Code of 1926 with exception of the amendment dated 1998 which introduced the divorce based on the mutual accord des spouses and on the actual and continuous separation following rejection of a divorce case; whereas such system based on specific causes and fault of spouses has been abandoned by European countries including Switzerland on which the Turkish civil law constructed. A divorce system must concentrate on the social strengthening of the divorced spouses rather than the pursuit of culpable. Provided that the consequences of the divorce is equitably regulated and the interest of children is preponderant, it should be adopted a new divorce system relying on the mutual consent of spouses and/or the actual and continuous separation.

Özet

Türk boşanma Hukuku 1998 yılında kanuna eklenen ve anlaşmalı boşanmaya ve eğer reddedilenbir dava varsa üç yıllık fiili ayrılığa dayalı boşanmaya imkân veren hükümler dışındaana hatlarıyla 1926 yılında kabul edilen Medeni Kanundaki gibi varlığını sürdürmektedir.Kusur esasına ve özel sebeplerin varlığına dayalı olan bu sistem Avrupa ülkelerinde vekanunumuzu aldığımız İsviçre’de terkedilmiştir. Boşanma hukuku düzenlenmesinde esassorumluyu aramaktan çok, boşananların sosyal açıdan ayakta tutulmalarına önem verilmesidaha doğrudur. Boşanmanın sonuçlarının adil bir şekilde düzenlenmesi ve çocuklarınmenfaatlerinin gözetilmesi şartıyla boşanmanın ya anlaşmalı ya da ayrı yaşamaya dayalıbir sistemle düzenlenmesi yerinde olacaktır.