Sufism and Psychiatry

Abstract

The questions, "What is the purpose of living?" and "Why do I exist?" haunt modern Western civilization and the absence of an adequate answer to them has given rise to the "illness" of meaninglessness or anomie. Psychiatrists, themselves, are afflicted with this same illness, partly because the problem of the meaning of life is solved by a special type of perception rather than by logic -psychiatry is trapped by its commitment to rationalism. Sufism, on the other hand, is a tradition devoted to the development of the higher intuitive capacity needed to deal with this issue. By taking advantage of the special science of the Sufis, Western civilization may be able to extricate itself from its dilemma and contribute to the development of man's full capacities. "I think it is not improbable that man, like the grub that prepares a chamber for the winged thing it never has seen but is to be, that man may have cosmic destinies that he does not understand."

Özet

"Hayatın anlamı nedir?" ve "Niçin varlık sürüyorum?" gibi sorular çağdaş Batı medeniyetini meşgul ettiği gibi bu sorulara uygun bir cevabın verilemeyişi anlamsızlık "hastalığı"na ya da anomiye yol açmıştır. Bizzat psiki-yatristler de aynı hastalığa maruzdur. Çünkü hayatın anlamı problemi mantıkla değil de özel bir telakki türüyle çözülür -—psikiyatri rasyonalizme bağlılığı vesilesiyle sınırlanmaktadır. Öte yandan Sufızm, bu meseleyi ele almada ihtiyaç duyulan yüksek sezgisel kapasitenin gelişmesine adanmış bir gelenektir. Sufılerin özel biliminden istifade etme yoluyla Batı medeniyeti, kendini bu ikilemden kurtarabilir ve insanoğlunun tam kapasiteyle gelişmesine katkı sağlayabilir. "Daha önce hiç görmediği ama sonunda dönüşeceği kanatlı nesne için bir bölme hazırlayan tırtıl gibi, pek muhtemeldir ki, insanoğlu da kozmik bir istikamete doğru hareket etmektedir." —Oliver Wendell Holmes (3, s. vi)