QUENTIN SKINNER'S CONTEXTUALIST UNDERSTANDING OF HISTORY

Abstract

Quentin Skinner's 1969 article "Meaning and Understanding in History of Ideas" triggered a number of methodological discussions that already took shape of a large literature by 1980's. In this contextualist manifesto, philosophical text appear to melt in historical methodology and if the claims are taken on to their ultimate implications, then a philosophical text in history is to be interpreted but with a historical method. His texts engage with analytical way of philosophizing as well as the continental hermeneutical methods and theories on historiographies of philosophy. This proves the comprehensive nature of his method. In contrast with his historicizing the philosophy, his method is philosophical in nature: his main claim is built on the notion of speech-act developed by the Searle-Wittgenstein line. This research aims to discuss Skinner's method in its comprehensive nature with a bird-eye view and to question the efficiency of this method if ever applied on the studies of philosophy.

Özet

Quentin Skinner, 1969 yılında yazdığı "Meaning and Understanding in the History of Ideas" başlıklı bir makale ile daha sonra 1980lerde geniş bir literatür oluşturacak bir tartışma başlatmıştır. İddiaları gerektirdiği sonuca taşınırsa, tarih ile felsefenin içiçe geçmesini ve bir yerde tarihsel bir felsefi metnin incelemesinin tarihsel metoda mahkum olmasını kaçınılmaz kılan bu düşüncenin, analitik felsefenin araştırma biçimi yanında yorum teorileri ve felsefe tarihi yazımlarını da eleştiren boyutu da ne kadar geniş bir kapsamı olduğunu göstermektedir. Skinner'in metodunun önemi bununla da sınırlı değildir. Bir taraftan felsefenin metodunu tarihselleştiren Skinner'in metodu ise özünde felsefidir ve Searle-Wittgenstein etkisinde söz-eylemi kavramına dayanmaktadır. Bu makale, kapsamlı düşüncesi ile Skinner'in metoduna kuş bakışı bakmayı ve felsefe çalışmaları açısından bu metodu benimsemenin ne kadar verimli olacağı sorusunu sormayı hedeflemektedir.