COULD STRONG PSYCHOLOGICAL EGOISM BE THE GROUND FOR MORALITY?

Abstract

This paper tries to show that the thesis of strong psychological egoism, which simply claims that ultimate motivation of human behavior is always self- interest, is not a sound ground for morality. And it traces two ways for doing this: (1) to point out that strong psychological egoism is a thesis not warranted by neither empirical findings nor analytical argumentation and (2) to indicate the problematic nature of its relation to ethical egoism. However, so as not to cause a commotion this kind of critique first of all needs to define the basic concepts related to egoism accordingly paper also attempts to clarify the nature and assumptions of strong psychological egoism at its outset.

Özet

Bu çalışma insan davranışının nihai motivasyonunun her zaman kişisel çıkarolduğunu ifade eden güçlü bir psikolojik egoizm tezinin ahlâkı temellendirmekiçin sağlam bir dayanak olmadığını göstermeyi denemekte; bunu yapmak içinde başlıca iki yol izlemektedir: (1) Güçlü psikolojik egoizmin empirik açıdanda analitik açıdan da doğruluğu kanıtlanmamış bir tez olduğunu göstermek ve(2) onun etik egoizmle olan ilişkisinin sorunlu doğasına işaret etmek. Bununlaberaber, böyle bir eleştiri, öncelikle, egoizmle ilgili temel kavramların herhan-gi bir karışıklığa meydan vermeyecek şekilde tanımlanmasını gerektirdiğinden,çalışmanın başında, güçlü psikolojik egoizmin mahiyeti ve içerdiği varsayımlarüzerinde ayrıca durulmuştur.