KING AND A POSSIBLE MEDIATING APPROACH ON CONSTRUING ASPECT OF “PRIMITIVE” HUMAN: A SHORT ANALYSIS OF OPPOSITE VIEWS ON MYTHICAL THIN

“İLKEL” İNSANIN ANLAM KURUCULUĞU ÜZERİNE: MİTSEL DÜŞÜNMEYE DAİR ZIT GÖRÜŞLERİN KISA BİR ANALİZİ VE OLASI BİR BAĞDAŞTIRICI YAKLAŞIM

Abstract

In this article, a research on mythical thinking –which is identified with primitive human– has been made. By comparatively examining the views of different thinkers on this manner of thinking, the missing and contradictory aspects of these views have been briefly presented. Differences and similarities between modern thinking and mythical thinking which are hypothetically suggested are philosophically investigated. Being-a-construing is emphasized as an essential characteristic feature of primitive human’s thinking. The presupposition of linearity in the historical development of thinking which is common within these thinkers opinions is critized. By centering the recapitulation theory, a change of fragmental structure for human mind and thinking -which shapes these two ways of thinking- is offered as a suggestion gathering all the views within itself. A widely accepted approach between ontogeny and phylogeny is revized and used to explain the historical process and change of mythical and modern thinking here.

Özet

Bu makalede ilkel insan ve mitsel düşünme üzerine bir araştırma yapılmıştır. Bu düşünme tarzına ilişkin olarak farklı araştırmacıların farklı görüşleri birbirleri ile karşılaştırmalı bir şekilde incelenmiştir. Bu görüşlerin eksik ve çelişen yönleri eleştirel olarak ortaya koyulmuştur. Araştırmacıların mitsel düşünmeye ilişkin varsayımsal olarak önerdiği özellikler felsefi olarak incelenmiştir. İlkel insanın düşünmesinin karakteristik bir özelliği olarak anlam kurucu olmasına vurguda bulunulmuştur. Araştırmacıların görüşleri arasında mevcut olan, düşünmenin tarihsel gelişimindeki lineerlik önvarsayımına bir eleştiri getirilmiştir. Evrimsel tekrar teorisi merkeze alınarak insan zihni ve düşünmesi için iki farklı düşünme tarzını –modern düşünme ve mitsel düşünme– şekillendiren zihnin fragmental yapısının evrimsel olarak daha bütünlükçü ve iç-bağlantıların daha sık, akışkan olduğu yönde değişmesine yönelik görüş tüm görüşleri içinde toplayan bir öneri olarak sunulmuştur. Ontogeni ve filogeni kavramları arasındaki ilişkiye yönelik yaygın olarak kabul görmüş olan bir yaklaşım [genellikle “ontogeni filogeniyi takip eder” ifadesi ile özetlenir bu yaklaşım], burada mitsel ve modern düşünmenin tarihsel seyrini ve değişimini açıklamak için revize edilerek, bağlamı genişletilerek kullanılmıştır.