Journals / Kulak Burun Boğaz İhtisas Dergisi / 1999 / Cilt: 6 - Sayı: 2
Comparison of steroid and urografin therapies in the treatment of sudden hearing loss
- Pages
- 218–221
- DOI
- —
Abstract
Objectives: To compare the results of steroid and diatrizoate meglumine (Urografin®) treatment in patients with sudden hearing loss. Patients and Methods: The study included 32 patients with sudden hearing loss. Twenty patients were administered prednisone for 20 days and 12 patients had diatrizoate meglumine for five days. The patients were monitored through audiometric tests performed before, during, and after the treatment. Audiograms were evaluated as rising, flat, sloping, and total hearing loss. The results were defined as no response, partial, or complete response to treatment. Results: All patients complained of hearing loss, except for one patient with vertigo. Unilateral hearing loss was detected in 25 patients (78.12%). Tinnitus was observed in 19 patients (59.37%) and vertigo in three patients (9.37%). Of patients with tinnitus, complete response, partial response, and no response were observed in six (%31.58), four (%21.05), and nine patients (%47.37), respectively. Partial improvement was observed in one patient with vertigo. In both groups, improvement in hearing was better in patients with rising or flat audiograms than those with sloping audiograms or total hearing loss. Conclusion: The results of steroid treatment were better. More favorable prognosis is achieved in the presence of hearing loss of low frequencies and early treatment whereas the presence of hearing loss of high frequencies, total hearing loss, and vertigo have unfavorable effect on prognosis.
Özet
Amaç: Ani işitme kayıplarında steroid ve diatrizoate meglumine (Urografin®) tedavi sonuçlarını karşılaştırmak.Hastalar ve Yöntemler: Ani işitme kaybı nedeniyle başvuran 32 hasta çalışmaya alındı. Tedavide, 20 hastaya 20 gün süreyle prednizon, 12 hastaya ise beş gün süreyle diatrizoate meglumine verildi. Hastalara tedavi başlangıcında, tedavi sırasında ve tedavi sonunda odyometri yapıldı. Odyogramlar çıkan eğri, düz, inen eğri ve total kayıp şeklinde değerlendirildi. Sonuçlar, tedaviye hiç cevap vermeme, kısmen iyileşme ve tam iyileşme şeklinde sınıflandırıldı. Bulgular: Vertigolu bir hasta dışında esas şikayet işitme kaybı idi. Yirmi beş hastada (%78.12) tek taraflı işitme kaybı görüldü. On dokuz hastada (%59.37) tinnitus ve üç hastada (%9.37) vertigo mevcuttu. Tinnituslu hastaların altısında (%31.58) tam iyileşme, dördünde (%21.05) kısmi iyileşme elde edildi. Dokuz hastada (%47.37) tedaviye yanıt alınamadı. Vertigolu hastaların birinde kısmi düzelme oldu. Her iki grupta işitmede düzelme bakımından, çıkan veya düz eğri tipinde odyogramları olan hastalarda, odyogramları inen eğri veya total kayıp tipinde olanlara göre anlamlı iyileşme görüldü. Sonuç: Çalışmamızda, steroid tedavisiyle daha iyi sonuçlar elde edildi. Odyogramda düşük frekanslarda işitme kaybının olması, erken tedaviye başlanılması prognozu olumlu; yüksek frekanslarda kayıp, total kayıp ve vertigo varlığı ise, prognozu olumsuz olarak etkileyen faktörler olarak ortaya çıkmaktadır.