Journals / Kulak Burun Boğaz İhtisas Dergisi / 2006 / Cilt: 16 - Sayı: 4
The use of serum and nasal eosinophilic cationik protein in the evaluation of the effectivessof immunotherapy in patients with allergic rhinitis
- Pages
- 155–159
- DOI
- —
Abstract
Objectives: We investigated the use of eosinophilic cationic protein (ECP) as an indicator of clinical efficiency of specific immunotherapy (SIT) in patients with allergic rhinitis sensitive to house dust mites. Patients and Methods: Specific immunotherapy was administered to 49 patients (20 males, 29 females; mean age 34.2 years; range 16 to 66 years) with perennial allergic rhinitis. Nasal secretion and serum ECP levels were measured before, at the 6th month of, and two years after completion of, treatment. Comparisons were made within the patient group and with a control group of 16 healthy subjects (10 males, 6 females; mean age 23 years; range 17 to 26 years). Results: Pretreatment nasal ECP levels were significantly higher than those found after the treatment (p<0.001). Nasal ECP levels measured before SIT were significantly different from those of the control group (p<0.05). However, serum ECP levels did not differ significantly between the two groups (p>0.05). Serum ECP levels in the patient group tended to decrease with treatment (p>0.05). Conclusion: We conclude that, in addition to the symptoms and clinical findings, nasal ECP measurement may be a reliable and suitable laboratory method to monitor and evaluate the effectiveness of treatment.
Özet
Amaç: Ev tozu akarlarına duyarlı olan alerjik rinit hastalarında spesifik immünoterapinin (SİT) klinik etkinliğinin bir göstergesi olarak eozinofilik katyonik proteinin (EKP) rolü ve değeri araştırıldı. Hastalar ve Yöntemler: Çalışmaya sürekli alerjik riniti olan 49 hasta (20 erkek, 29 kadın; ort. yaş 34.2; dağılım 16-66) alındı. Hasta grubuna gerekli spesifik immünoterapi uygulandı. Spesifik immünoterapi öncesinde, altıncı ayda ve tedavi bitiminden iki yıl sonra ölçülen nazal sekresyon ve serumdaki EKP seviyeleri hasta grubu içinde ve sağlıklı bireylerden oluşan 16 kişilik (10 erkek, 6 kadın; ort. yaş 23; dağılım 17-26) kontrol grubuyla karşılaştırıldı. Bulgular: Hasta grubunda SİT öncesi nazal EKP seviyeleri tedavi sonrası seviyelere oranla anlamlı derecede yüksek bulundu (p 0.05); ancak hasta grubunda EKP seviyeleri tedaviyle düşme eğilimindeydi. Sonuç: Alerjik rinitin takibi ve uygulanan tedavinin etkinliğini değerlendirmek amacıyla hastaların semptomları ve klinik bulgularının yanı sıra nazal EKP ölçümünün güvenilir ve uygun bir laboratuvar yöntemi olduğu kanısındayız.