Journals / Kulak Burun Boğaz İhtisas Dergisi / 2003 / Cilt: 11 - Sayı: 5
Glottik ve supraglottik larenks kanserlerinde tedavinin boyun metastazı açısından değerlendirilmesi
- Pages
- 129–133
- DOI
- —
Abstract
Objectives: We evaluated the management of glottic and supraglottic laryngeal cancers in relation to neck metastasis. Patients and Methods: Fifty-two patients (51 males, 1 female; mean age 59.2 years; range 27 to 82 years) under-went surgery for primary laryngeal cancers. Preoperative and postoperative TNM classification and staging were made according to the AJCC 1997 criteria, the mean follow-up period was 39.4 months (range 6 to 74 months). Results: The tumors were glottic in 31 patients and supraglottic in 21 patients. Laryngectomies were partial in 34 patients and total in 18 patients. All the patients with supra-glottic tumors and those with glottic T2-4 tumors underwent neck dissection, as well. Radiotherapy was administered to 22 patients with established N2 or N3 tumors. Clinical assessment was in agreement with the pathological result in 63.5%; 13.5% and 23.1% of cases were underdiagnosed and over-diagnosed, respectively. The rates of neck metastasis were 0% in T1( 25% in T2, 75% in T3, and 66.7% in T4 supraglottic tumors. The corresponding rates for glottic cancers were 0%, 16.7%, 28.6%, and 60%, respectively. The overall rate of N+ tumors was 28.9%. Four patients (7.7%) developed local, two patients (3.9%) developed regional recurrences. Mortality occurred in eight patients (15.4%) due to following causes: laryngeal recurrence (T4N2, T4N2, T3N1), regional recurrence T4N2), a second primary malignancy in one patient, and other causes in three patients. Five- and two-year disease-specific survival rates (Kaplan-Meier analysis) were 90.7%, and over-all survival rates were 73.7% and 87.3%, respectively. Conclusion: Neck metastasis and advanced stage of the tumor were the most effective prognostic factors.
Özet
Amaç: Glottik ve supraglottik larenks kanserlerinde tedavinin boyun metastazı ile ilgili boyutları değerlendirildi. Hastalar ve Yöntemler: Çalışmaya primer larenks kanseri nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan 52 hasta (51 erkek, 1 kadın; ort. yaş 59.2; dağılım 27-82) alındı. Ameliyat öncesi ve sonrası TNM sınıflandırması ve evreleme AJCC 1997 ölçütlerine göre yapıldı. Ortalama izlem süresi 39.4 ay (dağılım 6-74 ay) idi. Bulgular: Otuz bir hastada glottik, 21 hastada supraglottik kanser saptandı. Otuz dört hastada parsiyel, 18 hastada total larenjektomi uygulandı. Supraglottik ve T2.4 glottik kanserlerin hepsine aynı seansta boyun diseksiyonu da uygulandı. Patolojik incelemede N2 veya pN3 bulunan 22 hastaya ameliyat sonrasında radyoterapi uygulandı. Klinik değerlendirmenin patolojik sonuçla uyumu %63.5 bulundu; olguların %13.5'inde ve %23.1'inde değerlendirme eksik veya fazla yapılmıştı. Boyun metastazı oranı supraglottik kanserlerde T2-4de %0, T2'de %25, T3'te %75, T4'te %66.7 bulundu. Glottik kanserlerde bu oranlar sırasıyla %0, %16.7, %28.6 ve T4'te %60 olarak belirlendi. N+ tümörlerin genel oranı %28.9 idi. Dört hastada (%7.7) lokal, iki hastada (%3.9) rejyonel nüks görüldü. İzlem süresi içinde sekiz hasta şu nedenlerle yaşamını yitirdi: Larenjeal nüks (T4N2, T4N2, T3N-1), rejyonel nüks (T4N2), ikinci primer tümör (1 hasta), kanser dışı nedenler (3 hasta). Beş ve iki yıllık hastalığa özgü sağkalım oranı %90.7; toplam sağkalım sırasıyla %73.7 ve %87.3 bulundu (Kaplan-Meier analizi). Sonuç: Boyun metastazı ve ileri tümör evresi larenks kanserinde en etkin prognostik faktörlerdir.