Journals / Kulak Burun Boğaz İhtisas Dergisi / 2003 / Cilt: 10 - Sayı: 4
The effect of ostioplasty and nasoantral window opening on mucociliary activity in the maxillary sinus: An experimental study in the rabbit
- Pages
- 148–152
- DOI
- —
Abstract
Objectives: We evaluated the effects of ostioplasty and nasoantral window opening techniques employed in endoscopic surgery procedures for maxillary sinuses on mucociliary activity in rabbits. Study Design: The study included 15 adult male New Zealand white rabbits (mean weight 3.5 kg). The animals were divided into three groups equal in number. Following a vertical incision in the midline, one group underwent ostioplasty to widen the natural ostium of the maxillary sinus; a new nasoantral window was opened in another group; the other group (controls) undervvent only sinüs exploration. Thirty days after surgery, mucociliary activity of the maxillary sinuses was evaluated scintigraphically. Results: Compared with the control group, mucociliary activity decreased significantly in both groups, shovving a higher deterioration vvith the nasoantral window opening technique (p<0.001) than that with the ostioplasty technique (p<0.05). Conclusion: Since both techniques have adverse effects on the mucociliary activity of the maxillary sinuses, ostioplasty and nasoantral window opening should be reserved for patients in whom they are uniquely required.
Özet
Amaç: Endoskopik sinüs cerrahisinde kullanılan maksiller sinüs ostioplastisi ve nazoantral pencere açılması tekniklerinin maksiller sinüs drenaj süreleri üzerine etkisi tavşanlarda araştırıldı. Çalışma Planı: Çalışmada, ortalama 3.5 kg ağırlığında, 15 adet yetişkin Yeni Zelanda tipi erkek beyaz tavşan kullanıldı. Denekler, her birinde beşer tavşan bulunan üç gruba ayrıldı. Orta hatta yapılan vertikal insizyon sonrasında, bir grupta maksiller sinüslerinin doğal ostiumu genişletilerek ostioplasti yapıldı; bir grupta yeni bir nazoantral pencere açıldı; son grupta (kontrol) ise sinüsler sadece eksplore edildi. Otuz gün sonra tüm tavşanların maksiller sinüslerinin mukosilier aktiviteleri sintigrafik olarak değerlendirildi. Bulgular: Her iki çalışma grubunda da mukosilier aktivitenin kontrol grubuna göre anlamlı derecede azaldığı; azalmanın nazoantral pencere açılan (p<0.001) grupta, ostioplasti grubuna (p<0.05) göre daha fazla olduğu saptandı. Sonuç: Endoskopik sinüs cerrahisinde gerekli olmadıkça maksiller sinüs ostiumuna girişimde bulunulmaması, gerekli ise önce ostioplasti yapılması, yeni bir nazoantral pencerenin en son çare olması gerektiği sonucuna varıldı.