Journals / Kulak Burun Boğaz İhtisas Dergisi / 2014 / Cilt: 24 - Sayı: 3
Sıcak siyah çay tüketiminin metisilin dirençli Staphylooccus aureus burun taşıyıcılığı üzerindeki etkileri
- Pages
- 148–152
- DOI
- —
Abstract
Objectives: This study aims to evaluate the possible relationship between oral consumption of hot black tea and methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) nasal carriage in a mid-sized town population in central Anatolia. Patients and Methods: Nasal swabs were taken from a total of 109 subjects (53 females, 56 males; mean age 34.4 years; range 18 to 65 years) including 55 non-tea drinkers and 54 subjects consuming more than 10 cups of tea a day. The MRSA positivity in the nasal cultures was investigated. Results: In the tea consumer group MRSA was cultured in 10 subjects. Twenty-one subjects nasal cultures were positive for MRSA in the non-tea drinkers. We found a statistically significant difference in the nasal MRSA carriage among tea drinkers and non-tea drinkers. Conclusion: Our study findings indicate a lower incidence of nasal MRSA carriage in tea drinkers, suggesting that certain soluble tea compounds may exhibit some antibacterial properties when consumed orally.
Özet
Amaç: Bu çalışmada İç Anadoluda orta ölçekli bir yerleşim yeri nüfusunda oral sıcak siyah çay tüketimi ve metisilin dirençli Staphyloccus aureus (MRSA) burun taşıyıcılığı arasındaki olası ilişki değerlendirildi. Hastalar ve Yöntemler: Elli beşi hiç çay içmeyen ve 54ü günde 10 fincandan fazla çay tüketen toplam 109 bireyden (53 kadın, 56 erkek; ort. yaş 34.4 yıl; dağılım 18-65 yıl) burun sürüntüsü alındı. Burun kültürlerinde MRSA pozitifliği araş- tırıldı. Bulgular: Çay içen grupta MRSA 10 bireyde kültürlendi. Çay içmeyenlerin 21inin burun kültüründe MRSA pozitifliği sap- tandı. Çay içenler ve içmeyenler arasında MRSA burun taşıyıcılığı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulundu. Sonuç: Çalışma bulgularımız, çay içenlerde MRSA burun taşıyıcılığı insidansının daha düşük olduğunu ve bazı çözünür çay bileşiklerinin oral olarak tüketildiğinde birtakım antibakteriyel özellikler sergileyebileceğini göstermektedir.