Primer endoskopik sinüs cerrahisi sonrası polipozis olmayan kronik rinosinüzitin iyileşmesinde larengofarengeal reflünün etkisi

Effect of laryngopharyngeal reflux on the improvement of chronic rhinosinusitis without polyposis after primary endoscopic sinus surgery

Ayşegül VERİM,Lütfü ŞENELDİR,Barış NAİBOĞLU,Çiğdem Tepe KARACA,Dinçer KADIOĞLU,SEMA ZER TOROS

Abstract

Objectives: This study aims to investigate the influence of laryngopharyngeal reflux on the improvement of chronic rhinosinusitis (CRS) in patients who underwent endoscopic sinus surgery (ESS).Patients and Methods: A total of 48 patients (28 males, 20 females; mean age 41.6±15.1 years; range 18 to 75 years) with CRS without polyposis were assessed for the presence of gastric reflux with Reflux Symptom Index (RSI) and Reflux Finding Scores (RFS) before undergoing primary ESS. Patients with a RSI >12 and RFS >7 were included in the reflux(+) and those with either score under these cutoffs in the reflux(-) group. Improvement scores were accepted as the difference between preoperative scores and postoperative sixth-month Lund-Mackay Radiology Scores, Lund-Kennedy Endoscopy Scores (LKES), and Sinusitis Symptom Scores (SSS).Results: There was no significant difference between improvements of the reflux(+) and reflux(-) groups in terms of radiology, endoscopy, and symptom scores (p>0.05). However, preoperative and postoperative six-month radiology scores were significantly higher in reflux(+) patients (p<0.01). Also, postoperative six-month LKES were significantly higher in reflux(+) patients. No statistically significant differences were detected between preoperative and postoperative six-month SSS in reflux(+) or reflux(-) patients.Conclusion: Laryngopharyngeal reflux was associated with worse radiology and endoscopy scores in CRS without polyposis; however, it had no role on the improvement scores after primary ESS.

Özet

Amaç: Bu çalışmada endoskopik sinüs cerrahisi (ESC) geçirmiş hastalarda larengofarengeal reflünün kronik rinosinüzitin (KRS) iyileşmesi üzerindeki etkisi araştırıldı.Hastalar ve Yöntemler: Polipozis olmayan KRS'li toplam 48 hasta (28 erkek, 20 kadın; ort. yaş 41.6±15.1 yıl; dağılım 18-75 yıl) primer ESC geçirmeden önce Reflü Semptom İndeksi (RSİ) ve Reflü Bulgu Skorları (RBS) ile gastrik reflü varlığı bakımından değerlendirildi. Reflü Semptom İndeksi >12 ve >7 olan hastalar reflü(+), bu ayrımın altında skoru olanlar reflü(-) grubuna dahil edildi. İyileşme skorları ameliyat öncesi skorlar ve ameliyat sonrası altıncı ay Lund-Mackay Radyoloji Skorları, Lund-Kennedy Endoskopi Skorları (LKES) ve Sinüzit Semptom Skorları (SSS) arasındaki farklılık olarak kabul edildi.Bulgular: Reflü(+) ve reflü(-) gruplarının iyileşmeleri arasında radyoloji, endoskopi ve semptom skoları açısından anlamlı farklılık yoktu (p>0.05). Ancak ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası altıncı ay radyoloji skorları reflü(+) hastalarda anlamlı olarak daha yüksekti (p<0.01). Ayrıca, ameliyat sonrası altıncı ay LKES reflü(+) hastalarda anlamlı olarak daha yüksekti. Reflü(+) ve reflü(-) hastalarda ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası altıncı ay SSS arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı.Sonuç: Larengofarengeal reflü polipozis olmayan KRS'de daha kötü radyoloji ve endoskopi skorlarıyla ilişkiliydi; ancak primer ESC'den sonraki iyileşme skorları üzerinde etkiye sahip değildi