The Repercussions of Repressive and Exclusionary Han Nationalism on East Turkistan (the Xinjiang Uyghur Autonomous Region)

Baskıcı ve Dışlayıcı Han Milliyetçiliğinin Doğu Türkistan’da (Sincan Uygur Özerk Bölgesi) Yansımaları

Abstract

Among the 56 ethnic groups recognized by the Chinese Constitution, Uyghur Turks are one of the biggest, and the Xinjiang Uyghur Autonomous Region is the largest of five autonomous regions of the People’s Republic of China. As it possesses rich natural resources and borders eight states, Xinjiang is strategically significant for Beijing. Therefore, Xinjiang looms large in the national integration policy of China. For Beijing, establishing political control over Xinjiang is not only crucial for security reasons, but it also can provide the Communist Party with an instrument to consolidate its economic and political legitimacy. This study explores the population, education, and language policies pursued by Beijing in the Xinjiang Uyghur Autonomous Region from the perspective of modernity and nationalism. As a conclusion, the study argues that rather than opting for emancipatory and inclusionary policies, in Xinjiang, China pursues ethnic nationalist policies that are repressive and exclusionary.

Özet

Çin Anayasası tarafından ülke içerisinde 56 farklı etnik kökene sahip halkın yaşadığı resmî olarak kabul edilmiştir. Bu halklar arasında en yüksek nüfusa sahip etnik azınlıklardan birisi Uygur Türkleri iken beş ayrı özerk bölge içerisinde en geniş alana sahip olanı Sincan Uygur Özerk Bölgesi’dir. Sincan’ın zengin doğal kaynaklara sahip olmasının yanında sekiz farklı devlet ile sınırının bulunması bölgeyi Çin için stratejik bir konuma yerleştirmektedir. Bu nedenlerle Sincan, Çin’in ulusal entegrasyon politikalarında çok önemli bir yere sahiptir. Bölge üzerinde siyasi hâkimiyetin sağlanması yalnızca güvenlik meselesi değildir; aynı zamanda, Çin Komünist Partisi’nin ekonomik ve siyasi meşruiyetini sağlamlaştıracağı bir örnek-olay teşkil etmektedir. Bu çalışmada Çin Halk Cumhuriyeti’nin “ulus-devlet” inşasını sağlamak üzere Sincan Uygur Özerk Bölgesi’nde uyguladığı nüfus, eğitim ve dil politikaları modernite ve milliyetçilik perspektifinden ele alınmıştır. Çalışmanın sonucunda Çin’in Sincan Uygur Özerk Bölgesi’nde etnik milliyetçilik anlayışına dayanan politikalar uyguladığı ve bu kapsamda özellikle nüfus, eğitim ve dil politikalarının özgürleştirici ve kapsayıcı değil baskıcı ve dışlayıcı bir güç olarak kullanıldığı ortaya konmuştur.