Kadınlarda Uyku Bruksizminin Stresle Başa Çıkma, Anksiyete ve Aleksitimi ile İlişkisi

The Relationship between Sleep Bruxism with Coping with Stress, Anxiety and Alexithymia in Women

Abstract

Amaç: Stres uyku bruksizminin gelişmesinde ana neden olarak tartışılmaktadır. Bu hastalık, çiğneme kaslarının tekrarlı kontraksiyonu ile karakterizedir ve multidisipliner tedavi gerektirir. Bu çalışmanın amacı kadınlarda uyku bruksizmi ve şu üç unsur arasındaki ilişkiyi belirlemektir: aleksitimi, stresle başa çıkma ve kaygı. Gereç ve Yöntemler: Araştırmada yüz kadın katılımcı incelendi. Tüm katılımcılara stresle başa çıkma anketi, Durumluk-süreklilik Kaygı Envanteri (STAI) ve Toronto-aleksitimi ölçeği (TAS-20) doldurtuldu. Verilerin analizinde Mann-Whitney U testi, Student t-testi ve ki-kare testi uygulandı. İstatistiksel anlamlılık p 0,05). Sonuç: Bruksizmi olan bireylerdeki “alkol madde kullanımı” (disfonksiyonel başa çıkma) skorunun yüksek olması ve bruksizmi olmayan bireylerde “din” (duygu odaklı başa çıkma) skorunun yüksek bulunması bruksizmi olan bireylerin stresi azaltmak için ana nedene odaklanmak yerine geçici yöntemleri tercih etme eğiliminde olduklarını düşündürmektedir.

Özet

Objective: Stress is known as a major cause of sleep bruxism. This disorder is characterised by repeated contraction of the masticatory muscles and requires multidisciplinary treatment. The objective of this study is to determine the relationship between sleep bruxism and three elements, namely alexithymia, coping with stress and anxiety on women. Materials and Methods: One hundred female participants were examined in the study. All respondents completed a stress coping questionnaire, State-trait Anxiety inventory (STAI) and Toronto-alexithymia-scale (TAS-20). A Mann-Whitney U test, Student’s t-test and chi-square tests were applied to analyse the data. Statistical significance was assumed for p 0.05). Conclusion: The high score of "alcohol-substance use" (dysfunctional coping) in bruxist individuals and a high score of "religion" (emotion-focused coping) in non-bruxist individuals suggested that bruxist individuals have a tendency to prefer temporary methods to reduce stress instead of focusing on the root cause.