Journals / Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi / 2021 / Cilt: 11 - Sayı: 3
Congenital Tooth Deficiency (Hypodontia-Agenesis) and Supernumerary Teeth Observed in the Beybağ (Muğla) Byzantine Population
- Pages
- 566–575
- DOI
- —
Abstract
Aim: The aim of this study was to investigate the hypodontic (agenesis) and supernumerary tooth formation observed in the Byzantine community of Beybağ, Muğla. Material and Method: During the Beybağ excavations, 161 graves which were unearthed in 2008 were dated to the Byzantine Period. 97 (mandible and/or maxilla) jaw bones obtained from 171 individuals constitute our study material. It was determined that the jaw bones of these 97 individuals belonged to 39 male, 26 female and 32 infant-child. For this purpose, those jaw bones were examined and the jaw bones that were estimated to be hypodontic were radiographically visualized with Kavo 3D exam dental tomography device. In addition, the presence of supernumerary teeth was examined by macroscopic observation. Results: Following examination of materials, hypodontia in five individuals and supernumerary tooth samples in one individual was determined. According to these findings, the incidence of supernumerary teeth in the Byzantine community of Beybağ was found to be 1.03% and the frequency of agenesis was 7.21%. However, only one case of a supernumerary tooth was observed in the maxilla (upper jaw). Conclusion: It was observed that the results we obtained in both the frequency of supernumerary teeth and the frequency of hypodontia (agenesis) in the study yielded similar results with both recent studies and previous studies. We think that this study, which is one of the rare examples, will contribute to other studies in this research field.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı Muğla ili Beybağ Bizans Topluluğu’nda gözlenen hipodonti (agenesis) ve süpernümerer diş oluşumlarını araştırmaktır.Yöntem: Beybağ kazılarında 2008 yılında ortaya çıkarılan 161 adet mezar Bizans Dönemi'ne tarihlendirilmiştir. Çalışma materyalimizi 171 kişiden elde edilen 97 (mandibula ve/veya maksilla) çene kemiği oluşturmaktadır. Bu 97 kişinin çene kemiklerinin 39'unun erkek, 26'sının kız ve 32'sinin bebek-çocuk bireye ait olduğu belirlendi. Bu amaçla söz konusu 97 çene kemiği incelendi ve hipodonti olduğu tahmin edilen çene kemikleri Kavo 3D dental tomografi cihazı ile radyografik olarak görüntülendi. Ayrıca makroskopik gözlemle süpernümerer diş varlığı incelendi. Bulgular: Materyallerin incelenmesinin ardından beş bireyde hipodonti, bir bireyde süpernümerer diş örneği tespit edildi. Bu bulgulara göre Beybağ Bizans toplumunda süpernümerer diş görülme sıklığı %1,03, agenezi sıklığı ise %7,21 olarak bulundu. Üst çenede olmak üzere bir süpernümerer diş vakası görüldü. Sonuç: Çalışmada hem süpernümerer diş sıklığında hem de hipodonti (agenesis) sıklığında elde ettiğimiz sonuçların hem güncel çalışmalarla hem de geçmiş çalışmalarla benzer sonuçlar verdiği gözlendi. Bu alandaki az sayıdaki örneklerden biri olan bu çalışmanın araştırma alanındaki diğer çalışmalara katkı sağlayacağını düşünüyoruz.