Assessment of the Heart Rate Recovery Indices in Coal Mine Workers

Kömür Madeni Çalışanlarında Kalp Hızı Toparlanma İndekslerinin Değerlendirilmesi

Abstract

Objctive: The aim of this study was to investigate whether chronic exposure of coal dust has an influence on heart rate recovery index which is one of the independent predictors of cardiovascular mortality. Material and Method: The datas of 60 cases who applied to our hospital between April 2016 and December 2017 because of chest pain and/or dyspnea were collected from hospital data system. There were 2 groups in the study. All cases were men. While 30 cases were active coal mine workers (group 1), the rest of the participants were controls (group 2). Blood sample tests, exercise stress test, respi‐ ratory test results and echocardiographic datas of both groups were compared. Results: The average age of controls was 34.84±11.73 years, while the average age of group 1 was 38.26±5.28 years and there was no statistical difference (p=0.206). The records of exercise stress tests were found from files. According to statistical analysis a meaningful difference in terms of HRRI1, HRRI3, HRRI5 ( p=0.017; 0.034; 0.02 respectively) was found whereas was no statistical difference with re‐ gard to HRRI2. The HRRI1, HRRI3, HRRI5 were higher in group 2 than group 1. Conclusions: In this study, it was found that the heart rate recovery index which is a significant predictor in terms of forecasting car‐ diovascular and total mortality was impaired in coal miners.

Özet

Amaç: Kardiyovasküler mortalitenin bağımsız öngördürücülerinden biri olan kalp hızı toparlanma indeksine kronik kömür tozu maruzi‐yetinin bir etkisi olup olmadığını araştırmak. Gereç ve Yöntem: Hastane veri sisteminden Nisan 2016‐Aralık 2017 arasında göğüs ağrısı ve nefes darlığı ile hastanemize başvuran ve muayene edilen 60 olgunun verilerine ulaşıldı. Çalışma iki gruptan oluşuyordu. Tüm olgular erkekti. 30 olgu aktif kömür madeni çalışa‐nı (grup 1) iken, kalan 30 olgu sağlıklı kontrolleri oluşturmaktaydı (grup 2). Her iki grubun kan testi, egzersiz stres testi ve solunum fonk‐siyon testi sonuçları ile ekokardiyografik verileri kaydedildi. Bulgular: Yaş ortalaması grup 2’de 34,84±11,73 yıl iken; grup 1’de 38,26±5,28 yıl olup, iki grup arası istatistiksel fark yoktu (p=0,206). Hastaların dosyalarından egzersiz stres testi sonuçlarına ulaşıldı. İstatistiksel analize göre 1. dinlenme dakikasındaki kalp hızı toparlan‐ma indeksi (KHTİ1), KHTİ3, KHTİ5 açısından gruplar arasında anlamlı fark oluşurken (sırasıyla p değeri 0,017; 0,034; 0,02); KHTİ 2 açı‐sından gruplar arasında fark yoktu. KHTİ1, KHTİ3, KHTİ5 grup 2’de grup 1’e göre daha yüksekti. Sonuç: Bu çalışmada total ve kardiyovasküler mortaliteyi ön görmede önemli bir prediktör olan kalp hızı toparlanma indeksinin kömür madeni işçilerinde daha düşük olduğu saptanmıştır.