Association of Epicardial Fat Thickness with Recurrence After Cryoablation in Patients with Paroxysmal Atrial Fibrillation

Epikardiyal Yağ Kalınlığının Paroksismal Atriyal Fibrilasyonlu Hastalarda Kriyoablasyon Sonrası Nüks ile İlişkisi

Abstract

Objective: Epicardial fat tissue which is a source of inflammatory mediators has a great effect on atrial fibrillation. Previous studies showed increased epicardial fat thickness associated with higher atrial fibrillation recurrence. In this study we objected to investigate the relationship between epicardial fat thickness and atrial fibrillation recurrence after cryoballoon ablation technique in patients with paroxysmal atrial fibrillation. Material and Method: 119 patients with paroxysmal atrial fibrillation (42.9% male; mean age 53.77+16.12 years) who were symp‐ tomatic under at least one antiarrhythmic drug therapy were enrolled. Patients with previous ablation history, moderate to severe valve disease and structural cardiac disease were excluded. Epicardial fat thickness was measured at end of systole from the parasternal long‐ axis view. Post‐ablation blanking period was defined as 3 months. Results: Patients were followed up during median 18.9 months. During follow‐up 24 patients (20 %) had developed atrial fibrillation re‐ currence, 95 patients had not. Epicardial fat thickness was higher in patients with recurrence (7.74±1.4 mm vs 6.15±0.95 mm, p <0.001). Correlation analysis revealed a significant correlation between epicardial fat thickness and high‐sensitive C‐reaktif protein (r =0.351, p <0.001). Univariate and multivariate logistic regression analysis revealed that the epicardial fat thickness was an independent predic‐ tor for the atrial fibrillation recurrence after cryoballoon ablation technique. Conclusion: Epicardial fat thickness has increased in patients with developed recurrence after cryoablation in patients with paroxysmal atrial fibrillation and it has been also positively correlated with high‐sensitive C‐reaktif protein which is an indicator for inflammation.

Özet

Amaç: Bir enflamatuvar medyatör kaynağı olan epikardiyal yağ dokusunun atriyal fibrilasyon üzerinde büyük etkisi vardır. Önceki çalış‐malar, artmış epikardiyal yağ kalınlığının daha yüksek atriyal fibrilasyon nüksü ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Bu çalışmada paroksis‐mal atriyal fibrilasyonu olan hastalarda kriyobalon ablasyon tekniği sonrası epikardiyal yağ kalınlığı ve atriyal fibrilasyon nüksü arasın‐daki ilişkiyi araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: En az bir antiaritmik ilaç tedavisi altında semptomatik olan 119 paroksismal atriyal fibrilasyon hastası (% 42.9 erkek; ortalama yaş 53.77+16.12 yıl) çalışmaya dahil edildi. Yapısal kalp hastalığı, orta‐ şiddetli kapak hastalığı ve daha önce ablasyon öykü‐sü olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Epikardiyal yağ kalınlığı sistol sonunda parasternal uzun eksen görünümünden ölçüldü. Ablasyon sonrası kör dönem 3 ay olarak tanımlandı. Bulgular: Hastalar ortanca 18.9 ay boyunca takip edildi. İzlem boyunca 24 hastada (%20) atriyal fibrilasyon nüksü gelişti, 95 hastada gelişmedi. Epikardiyal yağ kalınlığı nüks olan hastalarda daha yüksekti (7,74±1,4 mm vs 6,15±0,95 mm, p <0,001). Korelasyon analizi epikardiyal yağ kalınlığı ve yüksek hassasiyetli C‐reaktif protein arasında anlamlı bir ilişki gösterdi (r=0,351, p <0,001). Tek ve çok de‐ğişkenli lojistik regresyon analizi, epikardiyal yağ kalınlığının kriyobalon ablasyon sonrası atriyal fibrilasyon nüksü için bağımsız bir ön‐gördürücü olduğunu ortaya koymuştur. Sonuç: Paroksismal atriyal fibrilasyonu olan hastalarda kriyoablasyon sonrası nüks grubunda epikardiyal yağ kalınlığı artmış ve enfla‐masyonun bir göstergesi olan yüksek hassasiyetli C‐reaktif protein ile pozitif korelasyon göstermiştir.