Journals / Yüzüncü Yıl Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2002 / Cilt: 13 - Sayı: 1
Van Gölü havzasında üretilen kuru otların besleyici değerinin araştırılması
- Pages
- 25–30
- DOI
- —
Abstract
The aim of this study was to evaluate ruminai DM and N degradation kinetics of alfalfa, sainfoin, and grass hays collected at three different areas around Van lake by using in situ technique. Alfalfa, sainfoin, and grass hays were collected from three different location around Van lake, namely Van, Erciş, and Tatvan areas. To determine the chemical compositions of forages, samples of alfalfa, sainfoin and grass hays were analyzed for OM, NDF, ADF, CP, and ADIN concentrations. To estimate in situ degradation kinetics and fractions of N, three mature fistulated rams fed ground alfalfa-grass hay containing 10.75 % CP and 53.5 % NDF were used for incubation of samples in this study. Samples were incubated in the rumen of rams for periods of O, 3, 6, 12, 24, and 48 h. In general, the concentrations of OM, ADF and ADlN-N were significantly higher, but the concentration of CP was significantly lower (P< 0.05) in sainfoin hays compared with alfalfa hays. While the concentration of CP was significantly greater, the concentration of ADIN-N was significantly less in alfalfa hays than those of grass hays (P < 0.05). The concentrations of OM and ADF did not differ between alfalfa and grass hays. Sainfoin hays had significantly higher (P<0.05) OM and CP concentrations compared with those of grass hays. There were no significant differences between sainfoin and grass hays on the concentrations of ADF and ADIN-N. Alfalfa hays had significantly higher (P< 0.05) in situ ruminai DM degradability compared with grass hays and CP degradability compared with sainfoin and grass hays after 48-h incubation. The rate of CP degradation was the highest in alfalfa collected from Van area and the lowest in sainfoin collected from Erciş area among all forage samples collected from three different areas. The effects of location on parameters evaluated were not consistent. The highest NDP and escape protein as percentage of total CP were observed with grass hays. Alfalfa hays seems to have the best nutritive value among forages evaluated in this study.
Özet
Bu çalışma da, Van gölü havzasından toplanan yonca, korunga ve çayır kuru otlarının in situ naylon kese yöntemiyle KM ve HP yıkılım kinetiklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yonca, korunga ve çayır kuru otları Van, Erciş ve Tatvan olmak üzere Van gölü havzasındaki üç değişik bölgeden toplanmıştır. Çalışmada yem örneklerinin OM, NDF, ADF, HP ve ADIN-N içerikleri belirlenmiştir. In situ naylon kese yıkılım değerleri ve azotun fraksıyonlarınnın belirlenmesi için, % 10.75 HP ve 53.5 NDF içeren yonca ve çayır kutru otu tüketen 3 adet rumen flstüllü koç kullanılmıştır. Örnekler O, 3, 6, 12, 24 ve 48 saat süreyle koçların rumeninde inkube edilmiştir. Korunga örneklerinin OM, ADF ve ADIN-N içerikleri yonca örneklerine oranla önemli derecede yüksek (P< 0.05), fakat HP içeriği önemli derecede düşük (P<0.05) bulunmuştur. Yonca örneklerinin HP içeriği kuru ot numunelerine oranla önemli derecede yüksek bulunurken, ADIN-N içeriklerinin düşük olduğu gözlemlenmiştir (P< 0.05). Yonca ve kuru otun OM ve ADF içerikleri benzer bulunmuştur. Korunga örneklerinin OM ve HP içerikleri kuru ota oranla önemli derecede yüksek (P<0.05), ADF ve ADIN-N içerikleri ise benzer bulunmuştur. 48 saat inkubasyon süresi baz alındığında, yonca örneklerinin KM yıkılım bakımından kuru ottan; HP ytktlımı bakımından ise hem kuru ot hem de korungadan daha iyi yıkımlandığı gözlenmiştir (P<0.05). Bütün örnekler arasında, Van bölgesinden toplanan yonca örnekleri, rumende en yüksek yıkılım hızına sahipken, Erciş bölgesinden toplanan korunga örnekleri en düşük rumen yıkılım hızına sahip olarak bulunmuştur. Bölgenin incelen parametreler üzerine etkisi bütün inkubasyon süreleri için belirgin olmamıştır. Rumende yıkımlanamayan ve by-pass protein oranı bakımında en yüksek değer kuru ottan elde edilmiştir. Bu çalışmada, incelenen kuru otlar arsında, kuru yoncanın en yüksek besleyici değere sahip olduğu kanısına varılmıştır.