Employee’s Fraud In The Conclusion Phase Of Employment Contract

Abstract

In this study, the terms and results of employee’s fraud in the conclusion phase of employment contract are examined within the frame of employee’s presumed right to lie and the special pro-vision for employee’s fraud in Art. 25/II,(a) of Labor Code and considering German and Swiss law. As a result of this, the relationship between employer’s right to question, employer’s right to lie and the obligation to disclose is stated and the meaning of the context of “essential point” regulated in Turkish Labor Code and the effects of this distinction on the employment contract and employee’s liability are determined. In conclusion, it is understood that the terms and results of employee’s fraud in the conclusion phase of employment contract differ from the general order of the fraud institution in Turkish Obligation Code.

Özet

Bu çalışmada, iş sözleşmesinin kurulması aşamasında işçinin hilesinin hüküm ve sonuçları, işçinin sahip olduğu varsayılan yalan söyleme hakkı ve İş Kanunu m. 25/II,(a) alt bendinde işçinin hilesine ilişkin olarak yer verilen özel düzenleme çerçevesinde, Alman ve İsviçre hukukları da göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmenin neticesinde, işverenin soru sorma hakkı, işçinin aydınlatma yükümlülüğü ile yalan söyleme hakkı arasındaki ilişki ortaya konulmuş ve İş Kanunu’nda geçen “esaslı nokta” ifadesinin ne anlama geldiği ve esaslı noktadan hareketle yaratılan ayrımın iş sözleşmesine ve işverenin tazminat hakkına etkilerinin ne olduğu tespit edilmiştir. Tüm bunların sonucunda iş sözleşmesinin kurulmasında işçinin hilesinin hüküm ve sonuçlarının Türk Borçlar Kanunu’nun hile kurumuna ilişkin genel rejiminden büyük ölçüde farklılaştığı anlaşılmıştır.