Comparison of the outcome of urinary diversions in patients who underwent radical cystectomy for invasive bladder cancer

İnvazif mesane tümörlerinde radikal sistektomi sonrasında uyguladğımız üriner diversiyon sonuçlarının karşılaştırılması

Mesut ÇETİNKAYA,Öztuğ ADSAN,Ali MEMİŞ,BÜLENT ÖZTÜRK,Murat KOŞAN,Sinan BAŞAY

Abstract

To compare thefollowup results of urinary diversion types after cystectomy, data from 39 patients who underwent radical cystectomy for invasive bladder cancer between 1993 and 1997 were evaluated retrospectively. Several factors had been taken into account in selecting the diversion method. Eleven patients were lost because of various reasons. The mean age of the patients was 58.6 years and the mean follow-up period was 18.7 months. The diversion types used were Indiana continent pouch (n= 1), iireterosigmoidostomy (n= 4), colonic neobladder (n= 5), ileal neobladder (n= 1), Mainz II pouch (n= 13), and ileal conduit (n= 15). Stones in the pouch, rectum-Retzius fistula, and some metabolic and renal disturbances were noted as the postoperative complications. The most uneventful diversion types were the ileal conduit and the colonic neobladder. Because of the advanced tumor stages and also the presence of accompanying urological disorders patients in the Mainz II pouch group experienced significantly greater postoperative problems. The socioeconomical and sociocultural factors as well as the primary tumor and organic factors caused limitations in the selection of the diversion methods.

Özet

Sistektomi sonrasında uygulanan diversiyon tiplerinin izlem sonuçlarını karşılaştırmak amacıyla 1993 ile 1997 yılları arasında invazif mesane tümörü tanısıyla radikal sistektomi uygulanan 39 hastanın bulguları değerlendirildi. Bu hastalarda birçok faktör gözönünde bulundurularak çeşitli diversiyon tipleri seçilmişti. Onbiri çeşitli nedenlerle ölen 39 hastanın yaş ortalaması 58.6 yıl, ortalama izlem süresi 18.7 ay idi. Uygulanan diversi-yon tipleri Indiana kontinan poş (n= 1), üreterosigmoidostomi (n= 4), ortotopik kolonik yeni mesane (n= 5), ortotopik ileal yeni mesane (n= 1), Mainz II poş (n= 13) ve ileal konduit (n= 15) idi. Postoperatif dönemde karşıla-şılan sorunlar poş taşları, rektum-Etetzius fistülü, bazı metabolik ve renal fonksiyon bozuklukları idi. Kullanılan diversiyon yöntemlerinden en az sorunla sonuçlanan tipler, ileal konduit ve kolonik yeni mesane idi. Bunun yanında gerek tümör evresinin yüksekliği, gerekse ek üriner patolojilerin fazlalığı nedeniyle Mainz II poş grubunda oldukça fazla sorunla karşılaşıldı. Diversiyon seçiminde hastanın primer tümörü ve organik faktörlerin yanısıra sosyoekonomik ve sosyokültürel faktörler de sınırlayıcı olmuştur.