Comparison of the efficacy of doxazosin and prazosin in the treatment of benign prostatic hyperplasia: A placebo controlled study

Benign prostat hiperplazili olgularda doksazosin ve prazosin etkinliğinin karşılaştırılması: Plasebo kontrollü bir çalışma

Hasan BİRİ,Doğan ÜNAL,Zafer SINIK,Bülent AKDUMAN,Kani KARACA,İbrahim BOZKIRLI

Abstract

— Comparison of the Efficacy ofDoxazosin and Prazosin in the Treatment of Benign Prostatic Hyperplasia: A Placebo Controlled Study- In this study, the value of two alpha 1 adrenoceptor Mockers, doxazosin and prazosin in the treatment of benign prostatic Injperplasia was investigated. A total of 130 patients were evaluated, by history, maximum urinary flow rate, residual urine, symptom scores and prostate specific antigen levels before treatment. "The patients were then randomized into three groups. Patients in the first group (n= 52) were treated with 4 mg daily doksazosin for three months. The second group of patients (n= 41) were given 2 mg of prazosin in two divided doses for three months and the third group of patients (n= 37) served as controls with placebo. The patients were reassessed with the same parameters after the treatment period. In both doxasozin and prazosin groups the maximum urinary floiu rates increased (p< 0.05), amounts of residual urine decreased (p< 0.05) and prostate specific antigen levels remained unchanged. Response to treatment was similar in these two groups. The treatment parameters remained unchanged in the placebo group. In conclusion, both doxazosin and prazosin can be used safely and effectively for the treatment of benign prostatic hyperplasia.

Özet

Bu çalışmada benign prostat hiperplazisi tedavisinde alfa 1 adrenoreptör blokörlerinden doksazosin ve prazosinin yeri araştırılmıştır. Çalışmada yer alan toplam 130 hasta tedavi öncesinde anamnez, maksimum idrar akım hızı, rezidüel idrar miktarı, semptom skoru ve prostat spesifik antijen ile değerlendirildi. Daha sonra hastalar 3 gruba randomize edildi. Birinci gruptaki hastalara (n= 52) 3 ay süreyle günde 4 mg doksazosin verildi, ikinci gruptaki hastalara (n= 41) 3 ay süreyle günde 2 mg çift doz halinde prazosin verildi. Üçüncü gruptaki hastalar (n= 37) 3 ay süreyle plasebo aldı. Tedavi süresi sonunda hastalar tekrar aynı parametrelerle incelendi. Doksazosin ve prazosin alan hastalarda maksimum idrar akım hızı arttı (p< 0.05), rezidüel idrar miktarı ve semptom skoru azaldı (p< 0.05), prostat spesifik antijen düzeylerinde değişiklik olmadı. Bu iki grup arasında tedavi cevabı bakımından anlamlı fark yoktu. Plasebo grubunda ise tedavi öncesi ve sonrası arasında anlamlı fark oluşmadı. Sonuç olarak doksazosin ve prazosinin benign prostat hiperplazili hastalarda yararlı ve etkili ilaçlar olarak kullanılabileceği düşünüldü.