Müslüman Ülkelerde Evrim Öğretimi: Yapılandırmacılık Çözüm mü Tehdit mi?

Teaching Evolution in Muslim Countries: Is Constructivism a Solution or a Threat?

Abstract

Yeni yüzyıla girişle birlikte, yapılandırmacılık bilim eğitimini ve özellikle de Müslüman ülkelerde evrim eğitimini etkisi altına almıştır. Bu etki adım adım gelmiştir. Özellikle 1980 sonrası Batıda eğitim alanında öğrenim gören Müslüman lisansüstü öğrencilerine yapılandırmacılık hem bir öğrenme kuramı, hem de felsefi bir yaklaşım olarak, daha net bir anlatımla ise bir epistemolojik kuram olarak öğretilmiştir. Bu olay öğrenim gören öğrencilerin eğitimdeki bilimin doğası, bilimsel argümantasyon, çok kültürlülük, demokratik değerlerin işlevselliği ve uygulamaları hakkındaki görüşlerini etkilemiştir. Bu çalışma bazı sorulara odaklanmıştır: Yapılandırmacılık, bilim ve bilim eğitimine bilimsel söyleme yabancı, hatta son derece ters bir akıl yürütme mi getirdi? Neden, nerede ise tüm bilim eğitimi araştırma yazıları din adamları ya da dini sivil toplum kuruluşları ile uzlaşmayı öneriyor ya da ima ediyor? Bu ve benzeri sorular bu araştırmada tartışılmıştır. Bu soruları yanıtlamak için, araştırma Müslüman ülkelerdeki evrim eğitimi ile ilgili önerileri ve yöntemleri Aydınlama ve sekülarist kuramsal çerçeveleri içinde değerlendirmektedir.

Özet

Since the turn of this century, constructivism has dramatically influenced science education and, particularly in Muslim countries, the teaching of evolution. This influence came about gradually. After the 1980’s, Muslim graduate students studying Education in Western universities have been taught constructivism both as a theory of learning and a philosophy, more specifically, as an epistemological theory. This has impacted these students’ views of the nature of science, scientific argumentation, multiculturalism, and the function of democratic values and practices in education. The scope of this influence raises a number of serious questions: Has constructivism introduced a mode of reasoning into science and science education that is foreign to, and even anathema to, scientific discourse? Why does almost every science education research paper suggest or imply negotiation with clergy and religious NGOs? Such questions are discussed in the present paper. To answer these questions, this paper examines in the context of Enlightenment and secularism theoretical frameworks, the methodologies, and suggestions regarding the teaching of evolution in Muslim countries.