Evaluation of the relation between biochemical assessments, anthropometric measurements and glucose metabolism

Glukoz metabolizması ile antropometrik ve biyokimyasal ölçümler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Abstract

Introduction: It is a known fact that the increase in adipose tissue increases the inclination to insulin resistance and even to diabetes. We aimed to investigate the relation between anthropometric measurements and impared fasting glucose (IFG) and the newly diagnosed diabetes. Materials and methods: A hundred-forty one patients who presented to our out-patient clinic were included. The patients were found to have presented for any complaint other than diabetes and were also without any known history of diabetes or increase in blood glucose levels. They were studied retrospectively from routine outpatient physical examination charts and outpatient data. It was checked if there were any history of chronic illness or usage of any medicine. Anthropometric measurements were made, fasting and postprandial blood glucose levels were recorded. Results: Diabetes was detected in 4 (2.8%) and IFG in 11 (7.8%) of 141 patients. Waist circumference and waist hip ratio were higher in patients with the fasting blood glucose >100 mg/dL compared to <100 mg/dL group (p=0.132, p=0.488). There was no significant difference at anthropometric measurements for the patients with the fasting blood glucose >110 mg/dL compared to <110 mg/dL. Waist circumference and waist hip ratio and body mass index was higher for the patients with the post prandial blood glucose >140 mg/dL compared to <140 mg/dL (p=0.002, p=0.007, p= 0.016). While there was no correlation between body mass index and fasting glucose, it was significant for the post prandial glucose (p=0.001). Conclusion: Easily applied anthropometric measurements can give us an idea about the IFG and even for diabetes indirectly.

Özet

Amaç: Adipoz doku miktarının artması ile vücutta insülin direnci geliştiği ve DM gelişimine yatkınlık görüldüğü bilinmektedir. Antropometrik ölçümler ile bozuk açlık glukozu (BAG) ve yeni tanı DM oranlarının karşılaştırılması ve aradaki ilişkinin araştırılması çalışmamızın amacını oluşturmaktadır. Materyal ve Metot: İç Hastalıkları Polikliniğine herhangi bir sebeple başvuran ve öyküsünde kan şekeri yüksekliği ya da diyabet öyküsü bulunmayan 141 hasta rutin poliklinik muayene kayıtları baz alınarak retrospektif olarak incelendi. Hastaların ailelerinde hastalık öyküsü olup olmadığı, kendilerinde herhangi bir kronik hastalık olup olmadığı ve sürekli bir ilaç kullanıp kullanmadıkları poliklinik kayıtlarından öğrenildi. Antropometrik ölçümleri (bel çevresi, bel kalça oranı, boyun çevresi, beden kitle indeksi), açlık (AKŞ) ve tokluk kan şekeri (TKŞ) düzeyleri kayıt edildi. Bulgular: 141 hastanın 4’ünde aşikar DM mevcuttu (%2,8). Viseral yağlanmanın indirekt ölçümü olan bel çevresi ve bel kalça oranının, yüksek AKŞ, yüksek TKŞ ve BAG ile ilişkili olduğu, yüksek AKŞ değerleri ile ilişkili bulunmayan yüksek VKİ oranlarının BAG ve yüksek TKŞ değerleri ile korele olduğu görüldü. Sonuç: Rutin klinik değerlendirmede kolaylıkla saptanabilecek olan bel çevresi ve VKİ gibi antropometrik ölçümler, BAG ve indirekt olarak Tip 2 DM taramasında anlamlı olabilir.