PHENOMENON OF MEN’S IN LITERATURE IN THE AXIS OF LOVE, DESIRE, IMPOSSIBILITY

Abstract

In this paper, the visibility of masculinity in literature will be evaluated in the axis of love, desire and impossibility. However, the concepts of love and desire will be discussed with a philosophical and psychoanalytic approach and the ideas of thinkers such as S. Freud, J. Lacan and T. Reik on love and desire will be discussed. Freud sees love as overcoming some form of castration. Therefore, narcissistic experience / the state of being injured as well as love. The desire is constructed as an effort to try to eliminate the lack of the first object lost. It is impossible to have what is lost. This impossibility leads to a constant movement of desire. For the establishment of subjectivity, giving away from the first object (mother) provides the transition to the symbolic / social field. Therefore, love and desire occur at the moment. Therefore, the lost object / space provides the fluidity of life with the love of being and the continuation of love and desire. In this paper, firstly the distinction of love and desire will be done through the novel examples in Turkish literature. The tragic ending of Ali Bey’s love and desire will be dealt with. Another example will be discussed around the bad boy phenomenon Behlül, the male protagonist of Aşk-ı Memnu who lives in the emptiness of not being able to achieve his desires

Özet

Bu çalışmada aşk, arzu ve imkânsızlık ekseninde erkekliğin edebiyattaki görünürlüğü değerlendirilecektir. Ancak öncelikle aşk ve arzu kavramları felsefî ve psikanalitik bir açılımla ele alınarak S. Freud, J. Lacan, T. Reik gibi düşünürlerin aşk ve arzu üzerine fikirleri üzerinde durulacaktır. Freud, aşkı bir tür iğdiş edilmenin üstesinden gelmek olarak görür. Dolayısıyla narsistik bir tecrübe/yaralı olma hâli olarak da aşk karşımıza çıkar. Arzu ise kaybedilen ilk nesnenin eksikliğinin giderilmeye çalışılması çabası olarak kurgulanır. Kaybedilen şeye sahip olmak ise imkânsızdır. Bu imkânsızlık ise arzunun hep devinim hâlinde olmasını getirir. Öznelliğin kurulabilmesi için ilk nesneden (anneden) vazgeçiş/fedakârlık, simgeselin/toplumsalın alanına geçişi sağlar. Dolayısıyla aşk ve arzu, imkânsızın uğrağında oluşur. Dolayısıyla kaybedilen nesne/boşluk yaralı olma hâlini ve devamında aşk ve arzuyla hayatın akışkanlığını sağlar. Bu çalışmada da öncelikle aşk ve arzunun ayrımı Türk edebiyatındaki roman örnekleri üzerinden yapılacaktır. İntibah’taki Ali Bey’in aşkı ile arzusu arasında yaşadığı çatışma ve beraberinde gelen trajik son işlenecektir. Bir başka örnek ise arzularını elde edememenin boşluğunu yaşayan Aşk-ı Memnu’nun erkek kahramanı Behlül etrafında ele alınacaktır