Grain Yield and Some Quality Traits of Local Oat (Avena sativa L.) Genotypes Under Eskişehir Conditions

Yerel Yulaf (Avena sativa L.) Genotiplerinin Eskişehir Koşullarında Tane Verimi ve Bazı Kalite Özellikleri

Abstract

Oat breeding activities at the Transitional Zone Agricultural Research Institute (TZARI) have been continuing since 1929. Within the scope of this study, it is aimed to select those that are high in yield and quality from local oat lines that are compatible with regional conditions and to register them as new oat cultivars. Field trials were conducted in rainfed conditions in Eskişehir TZARI Central and Hamidiye Campuses in the 2017-2018 crop season. In the study, ninehteen local lines (Avena sativa L.) collected from different parts of the country and Checota, Kahraman, Kırklar, Yeniçeri and Sebat varieties as a standard were used. In this research, besides various agro-morphological traits such as grain yield (GY), thousand kernel weight (TKW), plant height (PH), lodging score (LS), heading days (HD), grain protein content (PC), beta-glucan (BG), acid detergent fiber (ADF) and neutral detergent fiber (NDF) values were examined. According to the results of this study, differences between genotypes in parameters other than ADF and NDF values were found statistically significant. The means of grain yield was 2,93 t ha-1 , and the GY of genotypes was ranged from 2,31 to 3,58 t ha-1 in the trial. TKW was ranged from 25,5 to 37,1g; PH was 83,3 to 130,2 cm; HD was 126,0 to 141,0 days; BG was 3,29 to 5,16%; PC was 13,4 to 15,9%; ADF was 16,4 to 19,4%; NDF was 30,8- 38,8% in the genotypes. Accordingly, G13, G16, G19, G21,G22 and G23 local oat lines have been found to be promising in terms of targeted agro-morphological and quality characteristics and transferred to advanced level in the oat breeding program.

Özet

Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü (GKTAEM)’ndeki yulaf ıslah çalışmaları 1929 yılından beri sürdürülmektedir. Bu çalışma kapsamında, bölge koşullarına uyumlu yerel yulaf hatlarından verimi ve kalitesi yüksek olanların seçilerek, yeni çeşit olarak tescil ettirilmesi hedeflenmiştir. Denemeler, 2017-2018 üretim yılında Eskişehir GKTAEM Merkez ve Hamidiye yerleşkelerinde yağmura bağımlı koşullarda yürütülmüş olup, bu çalışmada, ülkenin değişik yerlerinden toplanan 19 yerel hat ile standart olarak Checota, Kahraman, Kırklar, Yeniçeri ve Sebat çeşitleri kullanılmıştır. Bu araştırmada genotiplerde tane verimi (TV), bin tane ağırlığı (BTA), bitki boyu (BB), yatma değeri (YD), salkım çıkarma süresi (SÇS) gibi çeşitli agro-morfolojik özelliklerinin yanı sıra tane protein oranı (TPO) ve beta glukan oranı (BG), asit deterjan lif (ADF) ve nötral deterjan lif (NDF) değerleri incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre, ADF ve NDF değerleri dışındaki parametrelerde genotipler arası farklılıklar istatistiksel olarak önemli bulunmuş olup, TV (2,31 – 3,58 t ha-1 ) değerleri arasında ortalama olarak 2,93 t ha-1 hesaplanmış; genotiplerdeki BTA (25,5 – 37,1 g) arasında bulunmuş; BB ise (83,3 – 130,2 cm) olarak belirlenmiş; YD (%1 – 57) şeklinde notlanmış; SÇS (126,0 – 141,0 gün) şeklinde saptanmış; BG (%3,29 – 5,16) arasında değişmiş; TPO (%13,4 – 15,9) arasında olmuş; ADF ve NDF oranları sırayla, (%16,4 – 19,4) ile (%30,8 – 38,8) arasında belirlenmiştir. Buna göre, G13, G16, G19, G21, G22 ve G23 yerel yulaf hatlarının hedeflenen agromorfolojik ve kalite özellikleri bakımından yeterli oldukları anlaşılarak ilgili ıslah programında bir üst kademeye aktarılması sağlanmıştır.