Investigation of the Relation with HLA and Esophageal Stricture Formation Following Corrosive Ingestion

Koroziv Madde İçimine Bağlı Özofagus Darlığı Gelişimi ve HLA İlişkisinin İncelenmesi

RAHŞAN ÖZCAN,ERKAN YILMAZ,Günay CAN,MEHMET ELİÇEVİK,Sebuh KURUĞOĞLU,Ergun ERDOĞAN

Abstract

Objective: Development of esophageal stricture due to corrosive ingestion may be related with different factors. In this study it has been aimed to detect if there is a difference esophageal stricture according to Human Leucocyte Antigen (HLA) type.Material and Methods: The patients who were diagnosed with grade 1 or higher esophageal burn has been evaluated retrospectively. Group 1, consisted of 10 cases who have developed esophageal stricture and group 2, consisted of 10 cases who have not. Blood samples were taken from all of the patients for HLA antigen typing and evaluated with statistical analysis.Results: Mean age was 4.75 years. HLA-DRB1'11 was detected more common in group 1 and HLA-A3 in group 2. This difference was neither significant statistically for both.Conclusion: We did not find any significant difference in HLA antigen types between Group 1 and Group 2 about stricture development; however, this early report can predict a guide for further studies. With an increase in case number, we think that more precise information can be acquired about the role of HLA in diagnosis and treatment of esophageal strictures.

Özet

Amaç: Koroziv madde içimine bağlı özofagus yanığı oluşan olgularda özofagus darlığı gelişimi açısından fark olabilmektedir. Bu çalışmada, özofagus darlığı oluşumunda Human Lökosit Antijen (HLA) tipine göre bir farklılık olup olmadığının araştırılması amaçlandı.Gereç ve Yöntemler: Koroziv madde alımı sonrası yapılan ilk endoskopide grade 1 ve uzeri özofagus yanığı saptanan olgular geriye dönuk olarak değerlendirildi. Grup 1 özofagus darlığı gelişen 10, Grup 2 ise özofagus darlığı gelişmeyen 10 olgudan oluşturuldu. Tum olgulardan kan örneği alınarak HLA antijen tiplendirmesi yapıldı, sonuçlar istatistiksel olarak analiz edildi.Bulgular: : Yaş ortalaması 4,75yıl (2-10yıl) idi. HLA antijenlerine göre; grup 1'de HLA-DRB1'11 antijeni, grup 2'de ise HLA-A3 antijeni sayısal olarak daha yuksek bulundu. Ancak aralarındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlı değildi.Sonuç: : Çalışmada iki grup arasında HLA antijenleri açısından anlamlı fark bulunamamıştır. Ön rapor niteliğindeki bu çalışma, HLA özofagus darlığı arasındaki ileri çalışmalara yol gösterici olabilir. Olgu sayısının artırılması ile koroziv özofagus darlıklarının erken tanı ve tedavisinde HLA antijenlerinin rolu hakkında daha kesin bilgiler edinilebileceğini duşundurmektedir.