Initial Outcomes and Assessment of the Transperineal Multiparametric-Magnetic Resonance Imaging/Ultrasonography Fusion Biopsy Method in Diagnosing Clinically-significant Prostate Cancer

Klinik Olarak Önemli Prostat Kanserinin Tanısında Transperineal Multiparametrik-Manyetik Rezonans Görüntüleme/Ultrasonografi Füzyon Prostat BiyopsisiErken Sonuçlarımız

Abstract

Objective: In this study, it was aimed to investigate the success of transperineal multiparametric magnetic resonance imaging (mp-MRI)/transrectal ultrasonography (USG) fusion prostate biopsy method in prostate cancer diagnosis and detection of clinically significant cancer.Materials and Methods: All patients signed written informed consent then patients with an indication for prostate cancer, therefore biopsy was planned for the last year underwent 3 Tesla mp-MRI retrospectively. All the lesions of patients with Prostate Imaging, Reporting and Data System (PIRADS) 3, 4 and 5 lesions were marked using MIM™ Symphony software by a single radiologist. All patients underwent transperineal MRI/USG fusion biopsy under general anesthesia. In the prostate MRI evaluation of the targeted lesions with a PIRADS score of 3-4-5 were sampled with 2 to 5 cores followed by random biopsies of both of the prostate lobes.Results: Prostate adenocarcinoma was diagnosed in 20 of 59 patients (33.8%) having fusion biopsy. No difference was observed in prostatespecific antigen levels of patients whose biopsy results were benign and malignant. In 63% of patients, only PIRADS 3 lesions were found, whereas PIRADS 4 and/or 5 lesions were reported in 22 (37%) patients.The fusion biopsy of PIRADS 3 lesions revealed cancer in 7 patients (19%), of which 6 had clinically-insignificant prostate cancer criteria. Adenocarcinoma was diagnosed in 59% who had PIRADS 4 and/or 5 lesions. All these tumors had clinically-significant cancer characteristics. Lesion-targeted fusion biopsies missed 1 clinically-insignificant adenocarcinoma (1/7; 14.3%), while it did not miss any of the clinicallysignificant cancers. No infection was seen in post-operative period. Acute urinary retention was developed in 4 patients (6%).Conclusion: The findings in the initial period give rise to the thought that lesion targeted prostate biopsy method may have a crucial role in especially determining clinically-significant cancer. Prospective randomized studies with larger numbers of patients and especially comparison of different fusion biopsy platforms, are needed in order to assess the diagnostic success of MRI/USG fusion biopsy fully

Özet

Amaç: Bu çalışmada, transperineal yolla yapılan multiparametrik manyetik rezonans görüntüleme (mp-MRG)/transrektal ultrasonografi (USG) füzyon biyopsi yönteminin prostat kanseri tanısı ve klinik-önemli kanseri saptamadaki başarısının araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Hasta onamları alındıktan sonra, retrospektif olarak, son bir yıl içerisinde prostat kanseri şüphesi nedeniyle biyopsi planlanan tüm hastalara 3 Tesla mp-MRG yapıldı. Prostat Görüntüleme, Raporlama ve Data Sistemi (PIRADS) 3, 4 ve 5 lezyonu olan hastaların lezyonları tek radyolog tarafından MIM(TM)Symphony yazılımı kullanılarak işaretlendi. Tüm hastalara genel anestezi altında transperineal MRG/USG füzyon biyopsi uygulandı. Prostat MRG değerlendirmede PIRADS skoru 3-4-5 bildirilen lezyonlardan ortalama 2-5 kor örnekleme yapıldı ve ardından prostat her iki lobundan random biyopsiler alındı. Bulgular: Füzyon biyopsi yapılan toplam 59 hastanın 20'sinde (%33,8) prostatik adenokarsinom saptandı. Biyopsi patolojisi sonuçları benign veya malign olan hasta gruplarında prostat spesifik antijen düzeylerinde fark izlenmedi. Hastaların %63'ünde yalnız PIRADS 3 skora sahip lezyonlar saptanırken, 22 (%37) hastada PIRADS 4 ve/veya 5 skorlu lezyonlar rapor edildi. Füzyon biyopsi yapılan PIRADS 3 lezyonların 7'sinde (%19) kanser saptandı ve bunların 6'sı (%85,7) klinik-önemsiz prostat kanseri kriterlerine sahipti. PIRADS 4 ve/veya 5 lezyonları bulunan %59'unda adenokanser saptandı. Bu tümörlerin hepsi klinik-önemli kanser kriterlerini taşımaktaydı. Lezyon-hedefli füzyon biyopsiler klinik-önemsiz 1 adenokarsinomu kaçırırken (1/7; %14,3), klinik-önemli kanserlerin hiçbirini atlamadığı görüldü. Post-operatif dönemde hiçbir hastada enfeksiyon görülmedi. Dört hastada (%6) akut idrar retansiyonu gelişti. Sonuç: Füzyon biyopsi uygulamasının başlangıç döneminde elde edilen bu veriler lezyona hedefli prostat biyopsi yönteminin özellikle klinik önemli kanser saptanmasında önemli bir yer tutacağını düşündürmektedir. MRG/USG füzyon biyopsi başarısının tam olarak değerlendirilebilmesi için daha fazla sayıda hasta ile ve özellikle farklı biyopsi platformlarının karşılaştırıldığı prospektif randomize çalışma kanıtlarına ihtiyaç vardır.