The influence of ultrasonographic examination results on the choice of treatment regimen for tendon disorders in horses

Atlarda tendo hastalıklarında ultrasonografik muayenenin sağaltım yönteminin seçimi üzerine etkisi

Abstract

Ultrasonographic examination in tendon injuries of horses is an ideal diagnostic imaging technique. This method has become more and more important in recent years, as it enables to determine the measures and texture of the tendons, fiber / fascicle rupture and their severity, peritendinous lesions and differentiation from other tendon related disorders, also healing processes can be followed up. Different treatment regimens are suggested according to the characteristics of the lesion and phase of the healing process. The choice and success of treatment methods depend mostly on the correct and detailed diagnosis of tendinous / peritendinous lesions. The goal of this study was to point out the effect of ultrasonographic examination results on the choice of a treatment regimen depending on clinical examination alone. The importance of ultrasonographic examination as an aid to clinical examination should be emphasized by determination of the ratio of changed decisions. In this study 133 sport horses with metacarpal / metatarsal flexor tendon problem complaints were examined clinically and ultrasonographically and the results were compared. By clinical examination inspection and palpation findings were evaluated and a treating program was established. After that, flexor tendons were examined bilaterally by ultrasound, findings were evaluated and an ultrasonographic diagnosis was made. Both results were compared and the correspondence evaluated.

Özet

Atlarda tendo hastalıklarında ultrasonografik muayene ideal bir görüntülü tanı yöntemidir. Ultrasonografi, tendolarm ölçülerinin ve dokusunun, fibriler / fasiküler kopmanın varlığının ve derecesinin, ayrıca peritendinöz lezyonlarımn belirlenebilmesi, tendo hastalıklarının ayırıcı tanısının yapılabilmesi ve iyileşme dönemlerinin izlenebilmesi yönüyle son yıllarda daha fazla önem kazanmıştır. Tendo hastalıklarında lezyonun özelliklerine ve iyileşme dönemine göre değişik sağaltım yöntemleri önerilmektedir. Sağaltım yönteminin seçimi ve başarısı büyük oranda tendinöz / peritendinöz lezyonun karakterinin detaylı olarak bilinmesine bağlıdır. Çalışmamızda ultrasonografik muayene bulgularının klinik muayeneye dayalı sağaltım protokolü seçimini ne oranda değiştir-diğini araştırmak ve bununla da tendo hastalıklarında klinik muayeneye ilaveten ultrasonografik muayenenin gerekliliğini ortaya koymak amaçlanmıştır.Çalışmada metakarpal / metatarsal fleksor tendo problemi şikayeti ile getirilen toplam 133 spor atı klinik ve ultrasonografik olarak muayene edildi ve sonuçlar karşılaştırmalı olarak değerlendirildi. Klinik muayenede fleksor tendolarm inspeksiyon ve palpasyon bulguları değerlendirilerek klinik tanı konuldu ve bir sağaltım protokolü belirlendi. Takiben fleksor tendolar bilateral ultrasonografik olarak incelendi ve bu kez ultrasonografik bulgular değerlendirilerek tanı konuldu. Her iki muayene sonucu karşılaştırılarak aralarındaki uyum değerlendirildi.Yapılan klinik muayene sonucunda 85 olguda değişik derecelerde ve farklı iyileşme dönemlerinde tendinitis, 9 olguda tendinitis bulgularına ilaveten peritendinöz değişiklikler, 14 olguda tek başına peri / paratendinitis, 5 olguda tendovaginitis, bir olguda travmatik neuritis ve 19 olguda sağlıklı tanısı konuldu. Ultrasonografik muayene sonucunda ise 83 olguda değişik derecelerde ve farklı iyileşme dönemlerinde tendinitis, 7 olguda tendinitis bulgularına ilaveten peritendinöz değişiklikler, 13 olguda tek başına peri / paratendinitis, 4 olguda tendovaginitis ve 26 olguda sağlıklı tanısı konuldu. Yapılan karşılaş-tırmada 89 (% 66,9) olguda klinik ve ultrasonografik tanı uyumlu bulunurken, 44 (% 33,1) olguda iki muayene sonucu arasında tam bir uyum belirlenemedi ve klinik muayeneye dayalı tasarlanan sağaltım protokolünde değişiklik yapılmasına gereksinim duyuldu.Sonuç olarak ister ilk tanı amacıyla olsun, ister kontrol muayenelerinde olsun, ultrasonografi ile elde edilen ilave bilgiler sayesinde sağaltım protokolü büyük oranda etkilenmektedir. Zaten prognozu yönüyle bazı soru işaretleri olan tendo hastalıklarında klinik veya ultrasonografik tanıya göre sağaltım yöntemi seçiminde uyum-suz bulunan olgular küçümsenmemelidir. Bu tür olgularda ultrasonografik muayenenin yapılmış olması klinik muayenenin eksikliklerini gidermektedir.