Kronik Hepatit B Tanısında Yanıltıcı Bir Parametre: Sürekli Olarak Normal Transaminazlar

A Misleading Parameter in the Diagnosis of Chronic Hepatitis B: Persistently Normal Transaminases

OSMAN ÖZDOĞAN,SERKAN YARAŞ,Ali RIZA KÖKSAL,ENGİN ALTINKAYA,Mehmet BAYRAM,MÜVEDDET BANU YILMAZ ÖZGÜVEN,CANAN ALKIM

Abstract

Amaç: Hepatit B e (HBe) negatif hepatit B’li hastaların çoğu, sürekli olarak normal transaminazlara (PNALT) sahip olgulardır. Daha yüksek fibrozis ve nekroenflamatuvar aktivite skoru olan hastalar siroz ve hepatosellüler karsinoma için ciddi risk altında olduğundan dolayı bu gruptaki hastalarda aktif/inaktif hepatit ayrım yapmak önemlidir. Gereç ve Yöntemler: HBe antijen (HBeAg)-negatif olan, sirozu olmayan, hepatit B virüs (HBV) DNA değeri 2000 IU/mL ve üzerinde olan PNALT’li naif 66 hasta çalışmaya dahil edildi. Histopatolojik değerlendirme için İshak skorlama sistemi kullanıldı. Fibrozis skoru 2 ve/veya histolojik aktivite indeksi skoru >4 olan hastalar kronik hepatit olarak kabul edildi. Bulgular: İleri fibrozis skoru ve yüksek nekroenflamatuvar aktivitesi olan hastaların oranı sırasıyla %65 ve %48 idi. Kronik hepatit olarak kabul edilen hasta oranı %76 idi. HBV DNA seviyeleri, kronik hepatitin öngörme de en önemli değerdi. HBV DNA seviyeleri 20000 IU/m’nin üzerinde olan hastaların %94,1’inde kronik hepatit vardı (p<0,001). Sonuç: Ülkemizde HBV DNA değerinin 2000 IU/mL üzerinde olduğu HBeAg-negatif PNALT hastalarında kronik hepatit oranı yüksektir. Bu hastalarda HBV DNA’nın 20000 IU/mL’nin üzerinde olması halinde başka kriterlere bakılmaksızın tedaviye başlanmasını öneririz. HBV DNA seviyeleri 2000 ve 20000 IU/mL arasında olan hastalarda yakından izleme veya biyopsi uygun gözükmektedir.

Özet

Objectives: Most of the patients with hepatitis B e (HBe)-negative hepatitis B have persistently normal transaminases (PNALT) levels. Patients, who have higher fibrosis and necroinflammatory activity scores, are at high risk for hepatocellular carcinoma and cirrhosis. Therefore, it is important to distinguish between active and inactive hepatitis in this group. Materials and Methods: Sixty-six treatment-naïve, non-cirrotic, HBe antigen (HBeAg)-negative and a PNALT and a level of a hepatitis B virus (HBV) DNA level of ≥2000 IU/mL were included in this study. Ishak’s scoring system was used for histopathological evaluation. Chronic hepatitis was defined as a fibrosis score of higher than/ equal to 2 and/or a histological activity index score of higher than 4. Results: The percentage of patients diagnosed with advanced fibrosis score and high necroinflammatory activity was 65% and 48%, respectively. Accordingly, 76% of patients were considered to have chronic hepatitis. Level of the HBV DNA was the most significant value for predicting chronic hepatitis. 94.1% of patients with a HBV DNA value over 20000 IU/mL had chronic hepatitis (p<0.001). Conclusion: As a result of this study, it has been found that the prevalence of chronic hepatitis in our country was high in HBeAg- negative patients with PNALT and a HBV DNA level higher than 2000 IU/mL. We recommend starting treatment in patients with a HBV DNA level higher than 20000 IU/mL without considering any other criteria. Close monitoring or biopsy is recommended in patients with HBV DNA values between 2000 and 20000 IU/mL.