Kronik Hepatit B’de Tenofovir Tedavisi Altında HBV Alevlenmesi: Olgu Sunumu

Abstract

Kronik hepatit B tedavisinin amacı, hastalığın ilerlemesini durdurmak ve hastalığın ilerlemesi ile oluşabilecek siroz ve karaciğer kanserini önlemektir. Mevcut tedavide, yüksek genetik bariyerleri nedeniyle nükleoz (t) id analoglarından biri olan tenofovir disoproksil fumarat (TDF) veya tenofovir alafenamid fumarat ve entekavir (ETV) tercih edilmektedir. Olgumuzda; TDF tedavisi almakta iken HBV alevlenmesi tespit edilmiştir ve direnç analizi sonucunda rtN236T, sP120T ve sC124R mutasyonları tespit edilmiştir. Mevcut tedaviye ETV eklenerek HBV-DNA seviyesinde logaritmik azalma sağlanmıştır. Sonuç olarak, asiklik fosfonat mutasyonları, CHB’nin TDF ile tedavisinde klinik yanıtı azaltabilir. HBV ilaç direnç analizi, güçlü bir ilaç olan TDF’nin akılcı kullanımında ve KHB tedavilerinde yön belirlemede mutlaka kullanılmalıdır

Özet

The purpose of chronic hepatitis B treatment is to stop the progression of the disease and prevent cirrhosis and liver cancer that may occur with the progression of the disease. In the current treatment, one of the nucleosis (t) id analogs, tenofovir disoproxil fumarate (TDF) or tenofovir alafenamide fumarate and entecavir (ETV), is preferred due to its high genetic barriers. In this study; HBV flare was detected in a patient who received TDF treatment and rtN236T, sP120T and sC124R mutations were identified as a result of the resistance analysis. A logarithmic reduction in HBV-DNA level was achieved by adding ETV to the current treatment. As a result, acyclic phosphonate mutations can reduce the clinical response in the treatment of CHB with TDF. HBV drug resistance analysis should definitely be used in rational use of TDF, a potent drug, and in determining the direction in KHB treatments.