Impact of Long Term Phosphorus Doses Application on Soil Carbon, Nitrogen and Phosphorus Concentration

Uzun Süreli Deneme Koşullar Altında, Artan Dozlarda Fosfor Uygulamasının ToprakKarbon, Azot ve Fosfor İçeriğine Etkisi

Mehmet IŞIK,Feyzullah ÖZTÜRK,Veysi AKŞAHİN,Berna DEMİRKOL,İBRAHİM ORTAŞ

Abstract

The aim of study is to investigate; the effect of increasing several doses P application on soil C, N and P concentration in Long term experiment conditions. Tested hypothesis; increasing P doses application increases soil C, N and P concentration, consequently plant yield can increase. The experiment has establish at University of Çukurova, Faculty of Agriculture, Research and Application field on Arık soil series from since 1998 until update. Four doses of P applied; such as 0 kg P2O5 ha-1(P0), 50 kg P2O5 ha-1(P50), 100 kg P2O5 ha-1(P100) and 200 kg P2O5 ha-1(P200) with tree replications. Under rain fed condition Adana-99 species wheat (Triticum aestivum L.) seeds were sown in November 2017 and harvested at May 2018. Soil samples were taken at different depth (0-15 cm and 15-30 cm) of rhizosphere and non-rhizosphere part at harvest. Soil P concentrations, organic C (OC), inorganic C (IC), soil total carbon C and N were analyzed. Result shown that there is a statistically difference as P concentration, especially in both depth of rhizosphere and non-rhizosphere soils, the best application is P200 compared to the control. As the P dose increased, also soil P content increased linearly. In terms of soil OC content, there was a statistically significant difference at a depth of 15-30 cm in rhizosphere and non-rhizosphere soilsand, the best practice was got at P200 application compared to control treatment. In addition, due to increasing doses of P application, the mean soil OC, total N and C content increased. The founded results are support our hypothesis.

Özet

Çalışmanın amacı uzun süreli çakılı deneme koşullarında artan dozlarda P uygulamasının toprak C, N ve P içeriği ve elementlerin kendi aralarındaki etkileşimlerini araştırmaktır. Test edilen araştırma hipotezi ise; artan dozlarda P uygulaması toprak C, N ve P konsantrasyonlarını arttırmakta ve buna bağlı olarak bitkisel üretim artmaktadır. Deneme Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliğinde 1998 de Arık toprak serisinde çakılı deneme olarak kurulmuş ve günümüze kadar buğday-mısır rotasyonu olarak devam ettirilmektedir. Söz konusu çalışmada her üretim sezonu öncesi 0 kg P2O5 ha-1(P0), 50 kg P2O5 ha-1(P50), 100 kg P2O5 ha-1(P100) ve 200 kg P2O5 ha-1(P200) konuları üç tekerrürlü olarak uygulanmaktadır. Çalışma Kasım 2017 de Adana-99 çeşidi Buğday (Triticum aestivum L.) ekilerek kurulmuş olup Mayıs 2018 de hasat edilmiştir. Hasat ile birlikte farklı toprak derinliklerinden (0-15 ve 15-30 cm) ve farklı bölgelerden (rizosfer ve rizosfer olmayan) toprak örnekleri alınarak analize hazır hale getirilmiştir. Toprak organik C (OC), inorganik C (IC), toplam C ve N içeriği ve P konsantrasyonları tayin edilmiştir. Araştırma Bulguları gösteriyor ki; her iki derinlikte rizosfer (R) ve rizosfer olmayan (NR) bölgelerde P içeriği bakımından istatistiksel olarak dikkate değer bir fark olup; kontrole kıyasla en iyi uygulama P200 uygulamasında elde edilmiştir. Artan P doz uygulaması ile toprak P içeriği doğrusal bir şekilde artmıştır. Toprak OC içeriği bakımından ise rizosfer ve rizosfer olmayan bölgelerde (15-30 cm derinlikte) istatistiksel olarak dikkate değer bir fark olup, kontrole kıyasalar en iyi uygulama P200 uygulamasında sağlanmıştır. Ayrıca, artan P doz uygulamasına bağlı olarak ortalama toprak OC, toplam N ve C içeriği artış göstermekte olup sonuçlar hipotezimizi destekler niteliktedir.